تحول دیجیتال و استفاده از هوش مصنوعی به یکی از محورهای مهم بحث درباره آینده حکمرانی در آفریقا تبدیل شده است؛ موضوعی که در برنامه‌های منطقه‌ای کشورهای این قاره، از جمله در همکاری‌های مرتبط با شاخ آفریقا، با مفهوم حکمرانی هوشمند پیوند خورده است.

به گزارش پایگاه خبری حکمرانی هوشمند، در سال‌های اخیر کشورهای آفریقایی تلاش کرده‌اند با توسعه زیرساخت‌های دیجیتال، سامانه‌های هویت دیجیتال و خدمات آنلاین، ظرفیت دولت‌ها برای ارائه خدمات عمومی را افزایش دهند. در این میان، هوش مصنوعی می‌تواند مرحله بعدی این تحول باشد؛ مرحله‌ای که در آن داده‌ها نه تنها برای ارائه خدمات، بلکه برای تحلیل و پشتیبانی از تصمیم‌های حکومتی مورد استفاده قرار می‌گیرند.

یکی از مسائل مهم در مسیر این تحول، ایجاد نظام‌های مناسب برای حکمرانی داده است. یونسکو در گزارشی درباره شرق آفریقا تأکید کرده است که داده باید به عنوان یک دارایی راهبردی در نظر گرفته شود و استفاده مؤثر از آن مستلزم وجود نظام‌های قابل اعتماد، شفاف و سازگار است.

در همین چارچوب، سازمان بین‌دولتی توسعه، IGAD، نیز در همکاری‌های منطقه‌ای مرتبط با تحول دیجیتال و سیاستگذاری داده نقش دارد. در یک برنامه منطقه‌ای، موضوع هماهنگی چارچوب‌های حکمرانی داده، جریان امن داده‌ها و افزایش ظرفیت نهادی کشورهای منطقه مورد توجه قرار گرفته است.

یکی از مهم‌ترین پیام‌های این روند آن است که استفاده از هوش مصنوعی در دولت بدون ایجاد زیرساخت مناسب داده امکان‌پذیر نیست. اگر داده‌ها پراکنده، ناسازگار یا غیرقابل اعتماد باشند، حتی پیشرفته‌ترین ابزارهای هوش مصنوعی نیز نمی‌توانند خروجی مناسبی برای تصمیم‌گیری عمومی ارائه کنند.

از این منظر، حکمرانی هوشمند تنها به معنای استفاده دولت‌ها از هوش مصنوعی نیست. این مفهوم مجموعه‌ای از زیرساخت‌های دیجیتال، داده‌های باکیفیت، قوانین مناسب، نیروی انسانی متخصص، امنیت سایبری و سازوکارهای پاسخگویی را در بر می‌گیرد.

در شرق آفریقا، کشورها همچنین به دنبال هماهنگ کردن سیاست‌های ملی با چارچوب‌های منطقه‌ای و قاره‌ای هستند. در کارگاه منطقه‌ای حکمرانی داده در نایروبی، چارچوب‌های مرتبط با اتحادیه آفریقا، Smart Africa و جامعه شرق آفریقا مورد بررسی قرار گرفت و شرکت‌کنندگان بر هماهنگ‌سازی سیاست‌ها و ایجاد نقشه راه‌های منطقه‌ای تمرکز کردند.

این رویکرد می‌تواند برای کشورهای آفریقایی اهمیت ویژه‌ای داشته باشد؛ زیرا بسیاری از مسائل منطقه‌ای، از تجارت و جابه‌جایی جمعیت تا امنیت سایبری و ارائه خدمات عمومی، فراتر از مرزهای یک کشور قرار دارند.

در چنین شرایطی، ایجاد زیرساخت‌های مشترک و سازگار دیجیتال می‌تواند امکان تبادل امن داده و همکاری بیشتر میان دولت‌ها را فراهم کند.

تجربه شرق آفریقا نشان می‌دهد که مسیر حرکت به سمت حکمرانی هوشمند از ایجاد زیرساخت‌های قابل اعتماد داده آغاز می‌شود و سپس می‌تواند به استفاده گسترده‌تر از هوش مصنوعی، خدمات دیجیتال و تصمیم‌گیری هوشمند منجر شود.

در نهایت، موفقیت این مدل به این بستگی دارد که فناوری تا چه اندازه بتواند به بهبود واقعی خدمات عمومی، افزایش شفافیت، کاهش هزینه‌های اداری و پاسخگویی بهتر دولت‌ها منجر شود؛ موضوعی که می‌تواند آینده حکمرانی در کشورهای آفریقایی را تحت تأثیر قرار دهد.

انتهای پیام