هوش مصنوعی و پهپادها در حال متحول کردن شناسایی آتشسوزیهای جنگلی هستند، اما هنوز نتوانستهاند جای آتشنشانان انسانی را بگیرند. این خلاصهای است از واقعیتی که کارشناسان و مسئولان اطفای حریق در فرانسه به آن اذعان دارند.
به گزارش پایگاه خبری حکمرانی هوشمند، در شرایطی که آتشسوزیهای گسترده مناطقی مانند فرانسه را ویران کردهاند، دوربینهای مجهز به هوش مصنوعی و پهپادها اکنون میتوانند آتش را حدود ۱۵ دقیقه سریعتر از دیدهبانهای انسانی شناسایی کنند و امکان واکنش زودهنگام را پیش از گسترش شعلهها فراهم کنند. این فناوریها زمان واکنش را کاهش میدهند و به ارزیابی خطر کمک میکنند.
با این حال، به نقل از بیبیسی، کارشناسان تأکید دارند که «فناوری هنوز توانایی خاموش کردن آتشهای گسترده یا تحمل فشارهای فیزیکی عملیات زمینی را ندارد» و «حضور گروههای انسانی همچنان برای کشیدن شلنگها در مناطق دشوار و پایان دادن به کاری که هواپیماها و سامانههای خودکار آغاز میکنند، ضروری است.»
در منطقه ژیروند فرانسه که تابستان امسال با آتشسوزیهای شدید جنگلی روبهرو شد، دوربینها جای دیدهبانهای انسانی را گرفتهاند. به گفته مسئولان، این تغییر باعث کاهش هشدارهای اشتباه شده است. یک دوربین مجهز به هوش مصنوعی میتواند تقریباً با اطمینان کامل تفاوت میان دود واقعی آتش و گردوخاک ناشی از یک تراکتور را تشخیص دهد. این دوربینها برد قابلتوجهی دارند و میتوانند آتش را تا فاصله ۲۰ کیلومتری شناسایی کنند.
شناسایی سریع آتش اهمیت زیادی دارد، زیرا وقتی شعلهها گسترده شوند، کنترل آنها بسیار دشوارتر میشود. به محض اینکه سیستمهای هوش مصنوعی آتش را تشخیص دهند، هشداری روی تلفن آتشنشانان ارسال میشود. آنها برنامه را باز میکنند و تصویر را با بزرگنمایی ۴۰ برابر مشاهده میکنند. در این زمینه، یک قاعده کلیدی وجود دارد: «بعد از یک دقیقه میتوان آتش را با یک لیوان آب خاموش کرد؛ بعد از دو دقیقه به یک تانکر آب نیاز دارید؛ و بعد از سه دقیقه باید یک هواپیمای کانادایر اعزام کنید.»
فناوری تشخیص آتش با هوش مصنوعی در سالهای آینده پیشرفتهتر خواهد شد. سازمان حفاظت مدنی فرانسه برنامهای به نام Condor دارد که در آن پهپادهای خورشیدی مجهز به دوربینهای الکترواپتیکی و هوش مصنوعی آزمایش میشوند. این پهپادها میتوانند بهصورت مداوم گشتزنی کنند. همچنین پروژههای دیگری مانند SenForFire در اسپانیا در حال توسعه هستند که حسگرهایی را میان درختان قرار میدهند تا گازهای آزادشده پیش از مشاهده شعلهها را اندازهگیری کنند.
یک آتشنشان فرانسوی در این باره میگوید: «پهپادها در برخی عملیات مانند نجات دریایی آزمایش شدهاند؛ برای مثال برای پرتاب حلقه نجات یا بستههای امدادی. اما فناوری پهپادها هنوز در حوزه اطفای حریق به آن مرحله نرسیده است.» در واقع، کاربرد فناوری در این حوزه هنوز بسیار محدود است. «فناوری میتواند در تشخیص آتش کمک کند، اما این فناوری نیست که آتش را خاموش میکند؛ انسانها هستند که باید شلنگها را میان جنگل بکشند و با آتش مقابله کنند.»
هواپیماهای کانادایر با ریختن ۶ هزار لیتر آب، شدت آتش را کاهش میدهند، اما «بعد از آن آتشنشانان روی زمین باید کاری را که هواپیما آغاز کرده، به پایان برسانند.»
پژوهشگران فرانسوی روی پهپادهایی کار میکنند که بتوانند نزدیک شعلهها پرواز کنند. هدف این پهپادها خاموش کردن مستقیم آتش نیست، بلکه جمعآوری اطلاعات حیاتی درباره شرایط آتش مانند میزان خطر دود، تغییرات ناگهانی آبوهوا و احتمال سقوط درختان یا ساختمانهای در حال سوختن است. این اطلاعات میتواند پیش از ورود آتشنشانان، خطرات را مشخص کند.
فناوری همین حالا به آتشنشانان کمک میکند آتشها را سریعتر تشخیص دهند و مؤثرتر واکنش نشان دهند. شاید در آینده بتواند کار آنها را کمخطرتر کند. اما جایگزین کردن انسانها بعید است. همانطور که یک آتشنشان باتجربه تأکید میکند: «همیشه این آتشنشانان روی زمین هستند که شلنگها را میکشند و آتش را خاموش میکنند. این واقعیت از زمان شکلگیری نخستین گروه آتشنشانی مدرن در هلند در دهه ۱۶۷۰ تاکنون تغییر نکرده و احتمالاً بهاینزودیها هم تغییر نخواهد کرد.»
انتهای پیام
