نوشین سادات صدیقی دانشجوی دکتری مدیریت بازرگانی دانشگاه آزاد ساری و مجید فتاحی استادیار گروه مدیریت بازرگانی دانشگاه آزاد ساری در مقاله « حکمرانی تحول آفرین دولتی؛ گذار از دولت سنتی به دولت هوشمند و چابک» عنوان کردند که اتکای صرف به دولت بوروکراتیک سلسله‌مراتبی و ابزارهای کلاسیک برنامه‌ریزی کافی نیست و دولت‌ها ناگزیر به گذار به سمت الگوهای نوینی چون دولت هوشمند و چابک هستند.
به گزارش پایگاه خبری حکمرانی هوشمند، در چکیده این مقاله آمده است:
در دهه‌های اخیر، مجموعه‌ای از روندها و بحران‌های همزمان – از پیچیدگی و عدم‌قطعیت محیطی تا انقلاب دیجیتال و فشارهای اجتماعی برای پاسخ‌گویی و شفافیت – الگوی سنتی حکمرانی دولتی را با چالش‌های جدی مواجه کرده است. ادبیات «حکمرانی عصر دیجیتال» نشان می‌دهد که اتکای صرف به دولت بوروکراتیک سلسله‌مراتبی و ابزارهای کلاسیک برنامه‌ریزی کافی نیست و دولت‌ها ناگزیر به گذار به سمت الگوهای نوینی چون دولت هوشمند و چابک هستند که بر داده‌محوری، کاربرمحوری، شبکه‌ای بودن و یادگیری مستمر تکیه دارد (Dunleavy et al., ۲۰۰۶; Dunleavy, ۲۰۱۵; Margetts). در این میان، چارچوب Digital Government Policy Framework سازمان همکاری و توسعه اقتصادی، شش بُعد برای بلوغ دولت دیجیتال پیشنهاد می‌کند که تحقق آن‌ها پیش‌شرط گذار موفق از دولت سنتی به دولت هوشمند است (OECD, ۲۰۲۰). در کنار این تحول دیجیتال، موج تازه‌ای از ادبیات حکمرانی «چابک و دولت چابک» بر ضرورت توانمندسازی تیم‌ها، تصمیم‌گیری‌های تکرارشونده، آزمایش سیاست‌ها و پاسخ سریع به محیط‌های VUCA تأکید دارد (Mergel et al., ۲۰۲۵; Tai, ۲۰۱۹). ترکیب این دو، روند مفهوم حکمرانی تحول‌آفرین دولتی را در کانون توجه قرار می‌دهد؛ رویکردی که در آن، دولت با تکیه بر بلوغ هوشمند و ظرفیت‌های چابکی، قادر به بازآفرینی نقش، ساختار و فرآیندهای خود است. مقاله حاضر با رویکردی آینده‌پژوهانه و علمی-ترویجی، سه متغیر اصلی بلوغ دولت هوشمند، حکمرانی چابک و حکمرانی تحول‌آفرین دولتی را به‌عنوان اجزای یک چارچوب مفهومی یکپارچه بررسی می‌کند و می‌کوشد با مرور انتقادی ادبیات و برجسته‌سازی شکاف‌های نظری و عملی، زمینه را برای سنجش تجربی روابط میان این متغیرها در تحقیقات آینده فراهم سازد. نوآوری مقاله در تمرکز بر روابط چندمتغیره و نگاه به حکمرانی تحول‌آفرین به‌عنوان برآیند تعامل بلوغ هوشمند و چابکی دولتی است، نه صرفاً یک شعار اصلاحی یا برچسب مدیریتی.
این مقاله سال ۱۴۰۴ در همایش ملی نهج البلاغه حکمرانی عمومی و خصوصی در مسیر ایران آینده منتشر شده است.
انتهای پیام
