بخش بالایی یک موشک متعلق به شرکت اسپیسایکس به سطح ماه برخورد کرده و اکنون دانشمندان و رصدگران فضایی در تلاش هستند تا آثار این رویداد کمسابقه را بررسی کنند. این برخورد که هیچ تهدیدی برای زمین یا ساکنان آن ایجاد نمیکند، میتواند یک دهانه تازه روی سطح ماه ایجاد کرده و اطلاعات جدیدی درباره رفتار اجرام مصنوعی در برخورد با سطح این قمر در اختیار پژوهشگران قرار دهد.
به گزارش پایگاه خبری حکمرانی هوشمند، بر اساس گزارشهای منتشرشده، پس از برخورد این قطعه فضایی، حجم قابل توجهی از گردوغبار و مواد سطحی ماه به فضا پرتاب شده است. محققان امیدوارند با بررسی این آثار، اطلاعات دقیقتری درباره ویژگیهای فیزیکی سطح ماه و پیامدهای برخورد اجرام با آن به دست آورند.
از آنجا که هیچ فضاپیمای فعال در مدار ماه در زمان وقوع حادثه در موقعیت مناسب برای ثبت مستقیم لحظه برخورد قرار نداشت، پژوهشگران باید از روش مقایسه تصاویر پیش و پس از حادثه استفاده کنند.
پالب گاش در توضیح روند بررسی این رویداد اعلام کرده است: «هیچ یک از فضاپیماهایی که دور ماه مدار میزنند در موقعیتی نبودند که بتوانند این برخورد را بهطور زنده ثبت کنند. بنابراین نخستین کاری که محققان باید انجام دهند مقایسه عکسهای قبل و بعد از سطح ماه در نقطه مورد نظر است.»
به گفته وی، انجام این فرآیند نیازمند زمان است و بررسی دقیق تصاویر و دادههای بهدستآمده ممکن است مدتی طول بکشد.
یکی از مهمترین ابزارهایی که میتواند در بررسی این حادثه نقش داشته باشد، مدارگرد «دانوری» کره جنوبی است. این فضاپیما پیش از وقوع برخورد از نزدیکی محل احتمالی حادثه عبور کرده بود و امکان دارد تصاویر ارزشمندی از این منطقه در اختیار دانشمندان قرار دهد.
با این حال، تیم این مدارگرد اعلام کرده است که تصاویر جدید پس از تکمیل بررسیهای علمی منتشر خواهد شد و هنوز زمان مشخصی برای انتشار آنها تعیین نشده است.
همچنین مدارگرد شناسایی ماه ناسا در روزهای آینده در موقعیتی قرار خواهد گرفت که بتواند از محل برخورد تصویربرداری کند. علاوه بر این، تلسکوپهای زمینی در مناطقی که شرایط مناسب رصدی دارند، تلاش میکنند آثار ناشی از انتشار گردوغبار را ثبت کنند.
پژوهشگران معتقدند مشاهده این رویداد میتواند فرصت مناسبی برای مطالعه رفتار سطح ماه در برابر برخوردهای شدید باشد. تبدیل دادههای خام تلسکوپها به تصاویر قابل اعتماد نیز نیازمند پردازش و بررسیهای دقیق علمی است.
بنجامین فرناندو درباره امکان مشاهده این پدیده گفته بود: «ممکن است افرادی که تلسکوپ دارند بتوانند انبوه گرد و خاکی که از این برخورد ایجاد میشود را ببینند. هنوز مشخص نیست درخشش این رویداد تا چه حد است. همین امر یکی از دلایلی است که محققان مشتاق بررسیاش هستند.»
برآوردهای اولیه نشان میدهد بخش بالایی موشک که پس از پایان مأموریت در فضا باقی مانده بود، حدود چهار هزار کیلوگرم وزن داشته است. دانشمندان معتقدند این قطعه با سرعتی حدود ۸۹۶۰ کیلومتر بر ساعت به نیمکره شمالی ماه و در نزدیکی دهانه «انیشتین» برخورد کرده است.
این جرم فضایی بخشی از موشک فالکون ۹ شرکت اسپیسایکس بوده که در ژانویه سال گذشته میلادی به فضا پرتاب شد. مأموریت این موشک انتقال دو فرودگر ماه به مسیر مورد نظر بود. پس از بازگشت بخش تقویتکننده به زمین، بخش بالایی موشک در فضا باقی ماند تا وظیفه ادامه مسیر و هدایت محمولهها را انجام دهد.
با وجود ایجاد یک دهانه جدید روی ماه، کارشناسان تأکید کردهاند که این رویداد هیچ پیامدی برای زمین ندارد.
ناسا در بیانیهای اعلام کرده است: «هیچ خطری برای زمین وجود ندارد. ناسا به ردیابی بوستر برای مقاصد آموزشی و همچنین مشاهده منطقه برخورد برای مقاصد علمی، ادامه میدهد.»
اکنون تمرکز دانشمندان بر جمعآوری دادهها، تحلیل تصاویر و بررسی آثار این برخورد است؛ رویدادی که میتواند به افزایش شناخت بشر از تعامل تجهیزات فضایی با سطح ماه کمک کند.
انتهای پیام