سیدطهحسین مدنی رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند با بیان اینکه کریدورها امروز به یکی از بخشهای اصلی رقابت میان کشورهای مختلف تبدیل شده است؛ گفت: این رقابتها حتی تا سطح جنگ و درگیری نظامی هم پیش رفته است.
مدنی افزود: آنچه در سوریه طی سالهای اخیر رخ داد نمود بارزی از نبرد بر سر کریدورهای ترانزیتی بود. بنابراین جنگ کنونی آمریکا و رژیم صهیونیستی با ایران نیز میتواند در همین چارچوب تحلیل و بررسی شود.
وی تصریح کرد: از همین رو در موضوع جنگ کنونی، نگاه ما باید به سمت کریدورهای عبوری معطوف شود چون آمریکا و رژیم صهیونیستی علاوه بر اقدامات خصمانه علیه مردم و زیرساختهای کشور، در ابعاد پنهان از جمله همین کریدورها، در تلاش برای انزوای ایران هستند. به همین دلیل ما باید تمام تلاش خود را به کار ببندیم تا کریدورهای خود را تقویت و نقاط ضعف این مسیرهای مهم را رفع کنیم.
وی تصریح کرد: اگر طی سالهای گذشته به اندازه کافی به این موضوع مهم توجه شده بود؛ با قرار دادن ایران در مرکز مبادلات جهانی و ارتقا نقش ما در حمل و نقل بینالمللی، باعث افزایش شدید هزینههای هرگونه تهاجمی به کشور میشد و میتوانست در هم افزایی با توان نظامی و موشکی کشور، کاملاً بازدارنده عمل کند.
رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند با بیان اینکه آمریکا و رژیم صهیونیستی در نبرد کریدورها همواره به دنبال تضعیف کریدور شمال-جنوب در برابر کریدور هند-اروپا یا IMEC بودهاند، افزود: این کریدور از بنادر هند آغاز و با طی مسیر دریایی به امارات و با مسیر ریلی و جاده از عربستان سعودی، اردن، سرزمینهای اشغالی گذشته و از طریق بندر عسقلان (به عبری اَشکِلون) مجدداً به دریا و سپس با رسیدن به یونان به اروپا متصل میشود. جالب است بدانید در بنیانگذاران این مسیر نام کشورهایی، چون ایالات متحده آمریکا، فرانسه، آلمان و ایتالیا به چشم میخورد که به ظاهر برخی در مسیر نبوده و برخی دیگر صرفاً مصرف کننده کالا یا انرژی حمل و جابجاشده در این مسیر هستند.
وی تصریح کرد: تلاش آمریکا و رژیم صهیونیستی برای تقویت این کریدور در حالی است که کریدور شمال-جنوب دسترسی روسیه به آبهای آزاد را تسهیل و تجارت هند با اروپا را به جای مسیر ۱۶ هزار کیلومتری کانال سوئز، از طریق ایران و روسیه به هفت هزار کیلومتر و زمان را ۴۰ درصد و هزینه را ۳۰ درصد کاهش میدهد. ترانزیت در این مسیر برای ایران میتواند به ازای هر ۱۰۰ تن بار ۱۰ شغل مستقیم و ۵۰ شغل غیرمستقیم ایجاد کند و با رسیدن به ظرفیت ۳۰ میلیون تنی، سالانه ۲۰ میلیارد دلار درآمد ارزی نصیب ایران کند.
رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند با بیان اینکه جنگ امروز رژیم صهیونستی در کریدورها دست کمی از نبرد در جبهه نظامی ندارد، تصریح کرد: امروز با توجه به تهاجم نظامی به کشور، ما باید به مسیرهای موجود در این کریدور به عنوان جبهههای جنگ نگاه کنیم. این کریدور شامل هفت مسیر آستارا-بندرعباس، جلفا-بندرعباس، رازی-بندرعباس، سرخس-بندرعباس، اینچهبرون-بندرعباس، اینچهبرون- شاهرود – طبس و امیرآباد-بندرعباس است و باید با همین نگاه تقویت و نقاط ضعف آنها رفع شود.
مدنی با بیان اینکه وضعیت کنونی این هفت مسیر مهم با نبردی که در کریدورها جریان دارد متناسب نیست، افزود: متولیان باید براساس شاخصههای حکمرانی هوشمند به کارگیری همه ظرفیتها برای توسعه سریع این مسیرها تلاش کنند تا کشور از این نبرد سربلند خارج شود.
وی خاطرنشان کرد: یکی از شاخصههای حکمرانی هوشمند در نبرد کریدورها، حرکت صحیح در توسعه زیرساختها است چون توسعه زیرساختی زمانی میتواند در نبرد کریدورها موفق عمل کند که بر پایه یک نگاه کلان، هماهنگ و آیندهنگر شکل بگیرد. در غیاب چنین نگاهی، حتی افزایش بودجهها و گسترش پروژههای عمرانی نیز لزوماً به بهبود کارآمدی منجر نمیشود و ممکن است به اتلاف منابع و شکلگیری طرحهای کمبازده بیانجامد.
وی گفت: آنچه امروز بیش از هر زمان دیگری اهمیت دارد، عبور از رویکردهای جزیرهای و حرکت به سوی حکمرانی هوشمند است. الگویی که با تکیه بر فناوریهای نوین، یکپارچگی نهادی و تصمیمسازی مبتنی بر داده، میتواند مسیر توسعه را از وضعیت معیوب فعلی به سوی بهرهوری، هماهنگی و اثربخشی واقعی هدایت کند.
مدنی افزود: یکی از پیامدهای فقدان حکمرانی هوشمند، پراکندگی وظایف و نبود ارتباط مؤثر میان دستگاههاست. در بخش کریدوری، این پراکندگی و عدمارتباط باعث شده دستگاههای متولی در بخشهای مختلف این حوزه قادر به انجام درست وظایف خود در پیوند با یکدیگر نباشند.
وی تأکید کرد: تحقق اهداف ترانزیتی و کریدوری، در گرو نگاه یکپارچه به چهار بخش هوایی، ریلی، جادهای و دریایی است و بدون طراحی کلان، امکان بهرهگیری حداکثری از ظرفیتهای ترانزیتی کشور وجود ندارد. اهداف حملونقل با نگاه کلان یکپارچه به این چهار حوزه محقق میشود.
انتهای پیام