یک کارشناس حوزهی هوش مصنوعی با نقد رویکردهای صرفاً فناورانه، هوشمندسازی در بخش کشاورزی را معلولِ تحولی بنیادین در نظام اداری و سیاستگذاری کشور دانست.
به گزارش پایگاه خبری حکمرانی هوشمند، محسن رمضانی، عضو هیئت علمی دانشگاه کردستان، اعلام کرد: «نصب حسگرها یا راهاندازی سامانهها به تنهایی منجر به هوشمندسازی کامل این بخش نمیشود» و تأکید کرد که تحقق این مهم، نیازمند عبور از نگاه جزیرهای به پروژههای فناوری اطلاعات است.
بهگفتهی این استاد دانشگاه، مهمترین گام برای گذار از کشاورزی سنتی، ایجاد پیوندی نظاممند میان چهار رکن اصلی است. او تصریح کرد که برای دستیابی به بهرهوری، باید «شبکهای متصل میان دانشگاهها، شرکتهای دانشبنیان، تولیدکنندگان و دستگاههای اجرایی ایجاد گردد» تا خروجی پژوهشها در مزرعه به ثمر بنشیند.
رمضانی در ادامه، با نگاهی راهبردی به مقولهی اطلاعات، بر ضرورت توجه به «دادههای کشاورزی» بهعنوان یک دارایی ملی پای فشارد و خواهان تدوین استانداردهای مشخص برای گردآوری، حفظ امنیت و بهرهبرداری بهینه از این گنجینه شد. به باور او، هدف نهایی از کشاورزی هوشمند، استفاده نمایشی از فناوری نیست؛ بلکه محوریت این تحول، تولید اقتصادیتر، بهینهسازی مصرف آب و نهادهها و در نهایت کاهش ریسکهای تولید است.
این کارشناس در جمعبندی سخنان خود، چشماندازی روشن از آینده ترسیم کرد و اظهار داشت که اگر این مسیر «بهصورت یکپارچه و بر اساس نیازهای واقعی کشور طی شود»، نتیجهی آن نهتنها افزایش سودآوری کشاورزان، بلکه ارتقای تابآوری کل این بخش در برابر بحرانهای محیطزیستی و اقلیمی خواهد بود. در این میان، کلیدواژهی حکمرانی هوشمند بهعنوان پیششرط بنیادین این تحول، نقشی محوری در سازماندهی مجدد فرآیندها ایفا میکند و زمینهساز پایداری بلندمدت در امنیت غذایی کشور خواهد بود.
انتهای پیام