رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند مدیریت دانش را یکی از الزامات مهم برای افزایش کیفیت تصمیمات و جلوگیری از تکرار خطاها در ساختارهای مدیریتی دانست و گفت: حرکت به سمت حکمرانی هوشمند تنها با ایجاد سامانههای جدید محقق نمیشود و در کنار فناوری، باید سازوکاری برای جمعآوری، سازماندهی، انتقال و استفاده از دانش ایجاد شود.
سیدطهحسین مدنی در گفت و گو با پایگاه خبری حکمرانی هوشمند، با اشاره به ارتباط میان داده، اطلاعات و دانش اظهار کرد: در مسیر تصمیمگیری، داده نقطه آغاز است اما داده بهتنهایی نمیتواند مبنای تصمیم درست قرار گیرد. داده زمانی ارزش بیشتری پیدا میکند که به اطلاعات و سپس دانش تبدیل شود و در نهایت در اختیار مدیر و تصمیمگیرنده قرار گیرد تا بتواند بر اساس آن تحلیل و تصمیمگیری کند.
وی افزود: یکی از موضوعات مهم در این فرآیند، ایجاد ارتباط میان دادههای موجود و تجربههای انباشته در سازمانهاست. بسیاری از مجموعهها اطلاعات و دادههای قابل توجهی در اختیار دارند اما به دلیل نبود سازوکار مناسب، این منابع به دانش قابل استفاده تبدیل نمیشوند و در نتیجه بخشی از ظرفیت تصمیمسازی کشور بلااستفاده باقی میماند.
رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند ادامه داد: مدیریت دانش صرفاً به معنای ذخیره کردن اسناد و اطلاعات نیست، بلکه باید فرآیندی شکل بگیرد که دانش تولیدشده در یک مجموعه شناسایی، ثبت، دستهبندی و در زمان مناسب در اختیار افراد و بخشهای مرتبط قرار گیرد. اگر این چرخه بهدرستی شکل نگیرد، سازمان ناچار میشود برای مسائل مشابه بارها از ابتدا مسیر حل مسئله را طی کند.
مدنی با اشاره به اهمیت تجربههای افراد در سازمانها گفت: بخش مهمی از دانش هر مجموعه در ذهن نیروهای متخصص و باتجربه قرار دارد و ممکن است در هیچ سامانه یا سندی ثبت نشده باشد. بنابراین یکی از وظایف اصلی مدیریت دانش این است که تجربه و دانش ضمنی افراد را تا حد امکان به دانش قابل انتقال تبدیل کند تا با جابهجایی نیروها، بازنشستگی یا خروج کارشناسان، سرمایه دانشی سازمان از بین نرود.
وی افزود: اگر دانش افراد در ساختار سازمانی تثبیت نشود، خروج یک نیروی متخصص میتواند به معنای از دست رفتن بخشی از تجربه و حافظه سازمان باشد. در مقابل، سازمانی که فرآیند مناسبی برای ثبت و انتقال تجربه ایجاد کرده باشد، میتواند از دانش ایجادشده در طول سالها برای آموزش نیروهای جدید، حل مسائل و بهبود تصمیمات آینده استفاده کند.
رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند با بیان اینکه مدیریت دانش باید به حل مسئله کمک کند، تصریح کرد: هدف نهایی این فرآیند نباید صرفاً افزایش حجم اطلاعات و اسناد باشد. دانش زمانی ارزشمند است که بتواند در یک مسئله واقعی مورد استفاده قرار گیرد و به تصمیم بهتر، کاهش خطا، افزایش بهرهوری یا ارائه راهکار جدید منجر شود.
مدنی ادامه داد: در شرایطی که دستگاههای مختلف هر کدام بخشی از دادهها و اطلاعات کشور را در اختیار دارند، نبود ارتباط مؤثر میان این منابع میتواند به تصمیمگیریهای جزیرهای منجر شود. بنابراین یکی از الزامات حرکت به سمت حکمرانی هوشمند، ایجاد ارتباط میان دادهها، فرآیندها و دانش موجود در دستگاههای مختلف است.
مدنی افزود: تجربه راهاندازی سامانههای مختلف نشان داده است که صرف جمعآوری داده کافی نیست. داده باید کیفیت مناسب داشته باشد، بهروز باشد و امکان ارتباط و تحلیل آن با سایر دادهها وجود داشته باشد. در چنین شرایطی است که داده میتواند به یک دارایی برای تصمیمسازی تبدیل شود.
رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند با تأکید بر نقش فناوری در مدیریت دانش اظهار کرد: فناوری میتواند فرآیند دسترسی، طبقهبندی و تحلیل دانش را سریعتر و دقیقتر کند، اما فناوری بهتنهایی جایگزین مدیریت دانش نیست. ابتدا باید فرآیندها و نیازهای دانشی سازمان مشخص شود و سپس فناوری متناسب با آن به کار گرفته شود.
وی ادامه داد: استفاده از ابزارهایی مانند هوش مصنوعی نیز میتواند در مرحلهای که حجم زیادی از اطلاعات و دانش در اختیار سازمان قرار دارد، به شناسایی ارتباط میان اطلاعات، استخراج الگوها و دسترسی سریعتر مدیران به دانش مورد نیاز کمک کند. با این حال، استفاده مؤثر از این ابزارها نیز به داده باکیفیت و ساختار دانشی مناسب نیاز دارد.
مدنی در پایان گفت: اگر مدیریت دانش به شکل نظاممند دنبال شود، سازمانها میتوانند از تجربههای گذشته برای تصمیمات آینده استفاده کنند، خطاهای تکراری را کاهش دهند و ظرفیت کارشناسی خود را به یک سرمایه ماندگار تبدیل کنند. به همین دلیل، مدیریت دانش را باید بخشی از معماری تصمیمسازی دانست، نه یک فعالیت جانبی یا صرفاً فناورانه.
انتهای پیام