پژوهشی جدید درباره آینده حکمرانی شهری در نیجریه نشان می‌دهد که استفاده هم‌زمان از هوش مصنوعی، دیجیتالی‌سازی و فناوری‌های انرژی تجدیدپذیر می‌تواند به افزایش کارایی، شفافیت و مشارکت شهروندان در ارائه خدمات عمومی شهری کمک کند؛ با این حال، ضعف سواد دیجیتال، کمبود زیرساخت‌های انرژی و محدودیت‌های مقرراتی همچنان از موانع مهم توسعه حکمرانی هوشمند در این کشور به شمار می‌روند.
به گزارش پایگاه خبری حکمرانی هوشمند، به نقل از مجله علمی Frontiers in Sustainable Cities ، این پژوهش با تمرکز بر مفهوم حکمرانی شهری هوشمند، نقش فناوری‌های نوین را در تحول خدمات عمومی نیجریه بررسی کرده و به دنبال پاسخ به این پرسش است که فناوری‌های جدید چگونه می‌توانند ساختار خدمات عمومی شهری را به سمت کارایی بیشتر، شفافیت و مشارکت شهروندان هدایت کنند.
برای انجام این مطالعه، داده‌های ۶۴۲ پاسخ معتبر از نهادهای فدرال، ایالتی و شهری نیجریه جمع‌آوری شده است. علاوه بر این، پژوهشگران ۳۵ مصاحبه با افراد کلیدی و ۶ گروه کانونی را نیز در شهرهای مختلف مورد بررسی قرار داده‌اند.
یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد میزان استفاده از هوش مصنوعی در نهادهای عمومی نیجریه در سطح متوسط قرار دارد و میانگین امتیاز آن ۳.۰۲ گزارش شده است. فناوری‌های انرژی تجدیدپذیر نیز با میانگین ۳.۱۷ در سطح متوسط قرار گرفته‌اند، در حالی که استفاده از فناوری بلاک‌چین با میانگین ۲.۶۴، پایین‌تر از دو حوزه دیگر بوده است.
بر اساس نتایج این مطالعه، استفاده از فناوری‌های نوین می‌تواند با بهبود شفافیت، افزایش کارایی خدمات، تقویت پاسخ‌گویی و افزایش مشارکت شهروندان همراه باشد. میانگین بهبود شفافیت ۳.۱۵، افزایش کارایی خدمات ۳.۱۷ و افزایش مشارکت شهروندان ۳.۰۹ گزارش شده است.
با وجود این ظرفیت‌ها، حرکت نیجریه به سمت حکمرانی هوشمند با موانع متعددی روبه‌رو است. ضعف مهارت‌های دیجیتال کارکنان، ناکافی بودن زیرساخت‌های انرژی، محدودیت چارچوب‌های مقرراتی و ناهماهنگی در تعهد سیاسی از جمله مهم‌ترین چالش‌هایی هستند که در این پژوهش شناسایی شده‌اند.
پژوهش همچنین نشان می‌دهد حمایت‌های دولتی برای تشویق استفاده از هوش مصنوعی و فناوری‌های انرژی تجدیدپذیر همچنان با سطح مطلوب فاصله دارد. از این رو، توسعه ظرفیت‌های انسانی و ایجاد زیرساخت‌های مناسب در کنار توسعه فناوری، برای موفقیت برنامه‌های تحول دیجیتال اهمیت ویژه‌ای دارد.
پژوهشگران در این مطالعه مدل «تحول یکپارچه حکمرانی هوشمند» را پیشنهاد کرده‌اند. این مدل بر سه محور اصلاح حکمرانی، ادغام فناوری و ارتقای ظرفیت‌های انسانی استوار است و تلاش می‌کند میان تحول دیجیتال، انرژی‌های تجدیدپذیر و مشارکت شهروندان پیوند ایجاد کند.
در این چارچوب، انرژی تجدیدپذیر صرفاً یک منبع انرژی تلقی نمی‌شود، بلکه بخشی از زیرساخت حکمرانی دیجیتال به شمار می‌رود؛ زیرا استمرار فعالیت سامانه‌های دیجیتال، پایگاه‌های داده و ابزارهای تصمیم‌گیری مبتنی بر هوش مصنوعی به برخورداری از زیرساخت انرژی پایدار وابسته است.
این مطالعه در نهایت تأکید می‌کند که ترکیب هوش مصنوعی، دیجیتالی‌سازی و انرژی‌های تجدیدپذیر می‌تواند ظرفیت شهرهای نیجریه را برای مقابله با برخی مشکلات ساختاری و مدیریتی افزایش دهد و زمینه ایجاد شهرهایی شفاف‌تر، پایدارتر و شهروندمدارتر را فراهم کند.
انتهای پیام