پژوهشی جدید درباره شهرهای جنوب‌غرب نیجریه نشان می‌دهد استفاده از فناوری‌های هوشمند در کنار زیرساخت مناسب، حکمرانی فراگیر و سازوکارهای سازگار با تغییرات اقلیمی می‌تواند به افزایش تاب‌آوری و پایداری شهرهای این منطقه کمک کند.
به گزارش پایگاه خبری حکمرانی هوشمند، به نقل از مجله علمی Frontiers in Sustainable Cities ، این مطالعه با تمرکز بر توسعه خدمات شهری انعطاف‌پذیر، تلاش کرده است نقش فناوری‌های هوشمند را در مواجهه با تغییرات جمعیتی، زیست‌محیطی و زیرساختی بررسی کند.
پژوهشگران در این مطالعه هشت شهر آدو-اکیتی، لاگوس، ایبادان، اوگبوموشو، ایله‌ایفه، آبه‌اوکوتا، آکوره و اوشوبو را مورد بررسی قرار داده‌اند. در میان این شهرها، لاگوس به‌عنوان یک کلان‌شهر و یکی از مراکز مهم اقتصادی نیجریه، بخش قابل‌توجهی از بررسی‌ها را به خود اختصاص داده است.
داده‌های این پژوهش از ۴۰۲ پاسخ‌دهنده جمع‌آوری شده و با استفاده از روش‌های آماری مختلف از جمله تحلیل توصیفی، آزمون کای‌دو، رگرسیون چندگانه و تحلیل واریانس مورد بررسی قرار گرفته است.
نتایج نشان می‌دهد «تاب‌آوری» با ضریب ۰.۳۵۷ قوی‌ترین پیش‌بینی‌کننده برای ارائه خدمات شهری سازگار بوده است. پس از آن، فراگیری اجتماعی با ضریب ۰.۲۹۱، مدیریت رشد جمعیت با ۰.۲۳۶، نیازهای زیرساختی با ۰.۲۱۴ و آثار تغییرات اقلیمی با ۰.۱۸۸ قرار داشته‌اند.
یکی از محورهای اصلی این مطالعه، مفهوم «ارائه خدمات شهری سازگار» است؛ رویکردی که تلاش می‌کند خدمات شهری را متناسب با نیازهای متغیر شهروندان و شرایط محیطی طراحی و اجرا کند.
در این چارچوب، فناوری‌های هوشمند می‌توانند با جمع‌آوری و تحلیل داده‌های لحظه‌ای، امکان شناسایی سریع‌تر مشکلات و اتخاذ تصمیم‌های آگاهانه‌تر را برای مدیریت شهری فراهم کنند.
پژوهشگران معتقدند فناوری‌هایی مانند اینترنت اشیا، پلتفرم‌های داده‌های شهری، سامانه‌های سنجش از راه دور و ابزارهای تحلیل لحظه‌ای اطلاعات می‌توانند به مدیران شهری کمک کنند تغییرات محیطی و شهری را بهتر رصد کرده و برای مواجهه با خطرات احتمالی آماده شوند.
این فناوری‌ها همچنین می‌توانند در تخصیص منابع، نگهداری پیشگیرانه زیرساخت‌ها، مدیریت انرژی و آب و بهبود خدمات شهری مورد استفاده قرار گیرند.
با این حال، مطالعه تأکید می‌کند حرکت به سمت شهر هوشمند نباید صرفاً به نصب فناوری‌های جدید محدود شود. توسعه شهری پایدار به ترکیبی از فناوری هوشمند، زیرساخت مناسب، تاب‌آوری، حکمرانی پاسخ‌گو و مشارکت اجتماعی نیاز دارد.
بر اساس یافته‌های این پژوهش، شهرهای در حال رشد نیجریه با چالش‌هایی مانند فشار بر شبکه‌های حمل‌ونقل، سیستم‌های زهکشی، شبکه برق، مدیریت منابع، ازدحام ترافیکی و آلودگی هوا مواجه هستند. استفاده هدفمند از فناوری‌های هوشمند می‌تواند بخشی از ظرفیت لازم برای مقابله با این چالش‌ها را ایجاد کند.
نتایج ارزیابی فراگیری شهری نیز تفاوت‌هایی میان شهرهای مورد مطالعه نشان داده است. آکوره بالاترین امتیاز فراگیری شهری، یعنی ۷، را به دست آورده و پس از آن اوشوبو با امتیاز ۶ قرار گرفته است. لاگوس و آبه‌اوکوتا نیز با امتیاز ۳، پایین‌ترین امتیاز را در میان شهرهای بررسی‌شده داشته‌اند.
پژوهشگران بر اساس این یافته‌ها بر اهمیت توجه هم‌زمان به فناوری و عدالت و فراگیری اجتماعی در برنامه‌های توسعه شهری تأکید کرده‌اند.
در نهایت، این مطالعه یک چارچوب یکپارچه برای توسعه خدمات شهری سازگار ارائه می‌کند که هدف آن کمک به شهرهای در حال رشد برای افزایش تاب‌آوری، استفاده بهینه از منابع، ارتقای کیفیت زندگی و تقویت فراگیری اجتماعی است.
بر اساس این پژوهش، دستیابی به شهرهای پایدار و هوشمند نیازمند آن است که فناوری در کنار ظرفیت‌های نهادی، زیرساختی، اجتماعی و زیست‌محیطی قرار گیرد؛ رویکردی که می‌تواند زمینه را برای شکل‌گیری الگوهای جدید حکمرانی هوشمند در شهرهای نیجریه فراهم کند.
انتهای پیام
