یک عضو هیئت علمی دانشگاه فردوسی مشهد معتقد است گسترش سریع فناوریهای هوش مصنوعی میتواند نقش ریاضیدانان و حتی شیوه آموزش و یادگیری را دستخوش تغییرات جدی کند؛ بهگونهای که در آینده نیاز به کدنویسی کاهش یافته و توجه پژوهشگران بیش از گذشته به مباحث فلسفی معطوف شود.
به گزارش پایگاه خبری حکمرانی هوشمند، مجید میرزاوزیری با اشاره به توانایی هوش مصنوعی در حل مسائل پیچیده ریاضی اظهار کرد: «توان انسان برای فهم مسئله ریاضی که هوش مصنوعی آن را حل کرده، بستگی به تعریف ما از حل دارد.» وی با بیان اینکه در بسیاری از موارد، آنچه برای انسان اهمیت دارد صرفاً نتیجه نهایی نیست، افزود: «اطلاع از حکم نهایی نیست که لذتبخش است بلکه مسیر حرکت در بازی برای شما لذتبخش است.»
این استاد دانشگاه با طرح این پرسش که آیا هوش مصنوعی نسخهای موازی از یک انسان هوشمند است یا ابزاری در خدمت انسان، تأکید کرد که نگاه ما به این فناوری در ارزیابی تواناییهای آن نقش تعیینکنندهای دارد. وی همچنین درباره مفهوم نبوغ در ریاضیات گفت: «من فکر میکنم اصطلاح ریاضیدان نابغه تعریف مشخصی ندارد و در نتیجه ما نمیتوانیم بگوییم هوش مصنوعی چنین ویژگی دارد یا ندارد.»
میرزاوزیری با اشاره به تفاوت میان نظریهپردازی و حل مسئله در ریاضیات خاطرنشان کرد که همه ریاضیدانان مسیر یکسانی را طی نمیکنند و هر یک به شیوهای در توسعه دانش ریاضی اثرگذار هستند. وی افزود که برخی در نظریهپردازی و برخی در حل مسائل خلاقانه موفقتر عمل میکنند و هر دو گروه در پیشرفت علم نقش دارند.
این عضو هیئت علمی دانشگاه فردوسی مشهد با اشاره به تأثیر روزافزون هوش مصنوعی بر علوم مختلف اظهار کرد: «با توجه به رشد ابزارهای هوش مصنوعی، اتفاقاً پیشبینی میشود که نیاز ما به کدنویسی کمتر خواهد شد.» به گفته وی، در آینده ممکن است ریاضیدانان به جای تمرکز صرف بر استدلالهای محاسباتی، به سمت پژوهش در مباحث فلسفی حرکت کنند و بخشی از وظایف محاسباتی به ابزارهای هوش مصنوعی سپرده شود.
وی در ادامه با بیان اینکه مرز میان علوم مختلف همواره محل بحث بوده است، گفت همانگونه که برخی ریاضیات را شاخهای از فلسفه میدانند، گروهی دیگر فلسفه را شاخهای از ریاضیات تلقی میکنند و این اختلاف دیدگاهها مانعی برای ادامه مسیر علمی نیست.
میرزاوزیری در بخش دیگری از سخنان خود به چالشهای نظام آموزشی اشاره کرد و گفت: «آموزش اسیر سنجش شده است.» وی با انتقاد از غلبه آزمونها بر فرآیند یادگیری افزود: «امتحان باید بنده آموزش باشد نه ارباب آن.» به اعتقاد او، هدف اصلی ارزیابی باید سنجش میزان موفقیت آموزش در توانمندسازی یادگیرنده باشد، نه تبدیل شدن به محور اصلی فرآیند آموزش.
این استاد دانشگاه همچنین درباره آینده تعامل انسان و ماشین اظهار کرد که همانگونه که دانش و تجربه انسانی طی نسلهای مختلف منتقل و تکامل یافته است، ماشینها نیز میتوانند با سرعت بیشتری نسلهای هوشمندتر خود را ایجاد کنند. وی در عین حال تأکید کرد که همهچیز به تعریف ما از «حل مسئله» بازمیگردد؛ اینکه نتیجه نهایی برای ما اهمیت بیشتری دارد یا فهم مسیر رسیدن به آن.
میرزاوزیری در پایان خاطرنشان کرد: «اگر مسیر حل برای شما مهم باشد طبیعتاً درصدد خواهید بود که آن را ترجمه کنید تا شیوههای خلاقانه برای آن راهحل را بفهمید» و به این ترتیب همچنان نقش انسان در فهم، تفسیر و توسعه دانش حفظ خواهد شد.
انتهای پیام