ریحانه پناه‌پوری، دانش‌آموخته دکتری مدیریت آموزشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کازرون، و فرح کریمی، دانش‌آموخته کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد نورآباد ممسنی، در مقاله « ارائه الگوی مدیریت مدرسه هوشمند مبتنی بر هوش مصنوعی و حکمرانی داده» به بررسی ابعاد مدیریت مدرسه هوشمند با استفاده از هوش مصنوعی و سازوکارهای حکمرانی داده پرداخته‌اند.

به گزارش پایگاه خبری حکمرانی هوشمند، در چکیده این مقاله آمده است:

تحول دیجیتال در آموزش، مفهوم مدرسه هوشمند را از سطح تجهیز مدارس به ابزارهای فناورانه فراتر برده و آن را به الگویی نوین از مدیریت، رهبری، تصمیم‌گیری و یادگیری مبتنی بر داده تبدیل کرده است. در این میان، هوش مصنوعی ظرفیت قابل توجهی برای تحلیل داده‌های آموزشی، شناسایی نیازهای دانش‌آموزان، پیش‌بینی مسائل تحصیلی، پشتیبانی از تصمیم‌های مدیریتی، کاهش فعالیت‌های تکراری و شخصی‌سازی فرایندهای یادگیری ایجاد کرده است. بااین‌حال، استفاده گسترده از داده‌های تحصیلی، رفتاری، فردی و مدیریتی بدون برخورداری از نظام روشن حکمرانی داده می‌تواند با مخاطراتی همچون نقض حریم خصوصی، سوگیری الگوریتمی، استفاده غیرمجاز از اطلاعات، تصمیم‌گیری غیرشفاف و کاهش مسئولیت انسانی همراه شود. هدف مقاله حاضر، ارائه الگویی یکپارچه برای مدیریت مدرسه هوشمند مبتنی بر هوش مصنوعی و حکمرانی داده است. روش پژوهش از نوع مروری تحلیلی است و با تلفیق ادبیات مدیریت آموزشی، مدرسه هوشمند، هوش مصنوعی آموزشی و حکمرانی داده، ابعاد الگوی پیشنهادی استخراج و تبیین شده است. الگوی پیشنهادی بر هفت بعد اصلی شامل رهبری و راهبری هوشمند، زیرساخت و یکپارچگی داده، حکمرانی داده، هوشمندی و تحلیل آموزشی، تصمیم‌گیری داده‌محور، سرمایه انسانی و فرهنگ سازمانی، و نظارت اخلاقی و بهبود مستمر استوار است. در این الگو، داده از مرحله تولید تا ذخیره‌سازی، تحلیل، تبدیل به بینش مدیریتی و استفاده در تصمیم‌گیری در یک چرخه کنترل‌شده قرار می‌گیرد و هوش مصنوعی در جایگاه تصمیم‌یار مدیر و معلم عمل می‌کند، نه جایگزین قضاوت حرفه‌ای آنان. نتیجه تحلیل نشان می‌دهد که تحقق مدرسه هوشمند پایدار بیش از آنکه به تعداد تجهیزات دیجیتال وابسته باشد، نیازمند ایجاد ظرفیت سازمانی برای مدیریت مسئولانه داده، توسعه سواد داده‌ای و هوش مصنوعی، شفافیت الگوریتمی، امنیت اطلاعات، مشارکت ذی‌نفعان و حفظ عاملیت انسانی است. بر این اساس، الگوی پیشنهادی می‌تواند چارچوبی برای سیاست‌گذاری، ارزیابی بلوغ مدارس هوشمند و طراحی برنامه‌های تحول دیجیتال در نظام آموزشی فراهم آورد.

این مقاله در سال ۱۴۰۵ در مجموعه مقالات نخستین کنفرانس بین‌المللی چشم‌اندازهای نو در علوم انسانی، مدیریت و علوم تربیتی در عصر دیجیتال منتشر شده است.

انتهای پیام