اوپنایآی مدعی شده است که با استفاده از یک سامانه هوش مصنوعی و صرف میلیونها دلار هزینه محاسباتی، توانسته مسئله مشهور «ناویه-استوکس» را حل کند؛ ادعایی که همزمان با واکنش یک ریاضیدان و استاد دانشگاه نیویورک درباره شباهت این تلاش با تحقیقات در حال انجام، همراه شده است.
به گزارش پایگاه خبری حکمرانی هوشمند، شرکت اوپنایآی اعلام کرده است که در یکی از تازهترین تلاشهای خود برای استفاده از هوش مصنوعی در تحقیقات علمی، به راهحلی برای مسئله «ناویه-استوکس» دست یافته است؛ مسئلهای که از مسائل مشهور حلنشده ریاضیات به شمار میرود و در فهرست هفت مسئله «هزاره» موسسه ریاضیات کلی قرار دارد.
این مسئله که قدمتی نزدیک به یک قرن دارد، یکی از چالشهای مهم ریاضیات محسوب میشود و حل آن میتواند دستاورد قابلتوجهی برای پژوهشهای ریاضی و محاسباتی باشد. با این حال، ادعای اوپنایآی بلافاصله با واکنش پژوهشگران رقیب مواجه شد.
«تریستان باکمستر»، ریاضیدان و استاد دانشگاه نیویورک، اعلام کرده است که او و یکی دیگر از پژوهشگران شرکت آنتروپیک نیز در حال کار روی همین مسئله بودهاند و آماده اعلام دستاورد خود بودهاند. به گفته او، اوپنایآی پس از اطلاع از این موضوع، روند کار روی مسئله را سرعت بخشیده است.
باکمستر همچنین درباره نحوه نگهداری اطلاعات پژوهشی این دو محقق نگرانیهایی را مطرح کرده است؛ چراکه بخشی از کار آنها در مدل «کدکس» اوپنایآی ذخیره شده بود. با این حال، وی تأکید کرده که قصد ندارد شرکت اوپنایآی را به استفاده از اطلاعات آنها متهم کند.
او در وبسایت خود نوشته است: «من نمیدانم مدل آنها چه کاری انجام داده یا چگونه این کار را انجام داده است. نمیدانم که آیا از دادههای ما استفاده شده است یا خیر. من کسی را به چیزی متهم نمیکنم.»
در مقابل، «سباستین بوبک»، پژوهشگر اوپنایآی، در یک نشست مطبوعاتی استفاده این شرکت از تحقیقات باکمستر و پژوهشگر آنتروپیک یا دسترسی به مطالبی را که این افراد روی سرورهای شرکت به اشتراک گذاشته بودند، رد کرد.
اوپنایآی نیز در توضیح این پروژه اعلام کرده است که آغاز تلاش برای حل این مسئله پس از شنیدن شایعاتی درباره حل دو مسئله از مجموعه مسائل هزاره صورت گرفته است. این شرکت در عین حال گفته است نمیتواند احتمال تأثیر دادههای حاصل از استفاده پژوهشگران از محصولات خود بر بهبود مدلهای هوش مصنوعی را به طور کامل رد کند.
فعالیت همزمان ۱۰ هزار عامل هوش مصنوعی
بر اساس اعلام اوپنایآی، این مسئله با استفاده از یک سامانه داخلی هوش مصنوعی حل شده که از مدل جدید «GPT-۶ Astra» قدرتمندتر بوده است. در این فرایند حدود ۱۰ هزار عامل هوش مصنوعی به صورت همزمان روی مسئله کار کردهاند و سامانه پس از حدود ۸۸ ساعت به راهحل رسیده است.
پژوهشگران اوپنایآی در توضیح این دستاورد نوشتهاند: «هدف اصلی کار ما توانمندسازی دانشمندان برای پیشبرد تحقیقات و فناوریهایی است که به نفع بشریت باشد. ما معتقدیم که آگاهسازی جهان درباره سرعت پیشرفت هوش مصنوعی و انتظارات از مدلهای آینده مهم است.»
این ادعا در شرایطی مطرح شده که شرکتهای بزرگ فناوری در ماههای اخیر تلاش بیشتری برای استفاده از مدلهای هوش مصنوعی در حل مسائل پیچیده علمی و ریاضی داشتهاند. اوپنایآی نیز پیش از این از پیشرفت در حل یک مسئله ریاضی دیگر که حدود ۸۰ سال پیش مطرح شده بود، خبر داده بود.
در همین حال، شرکت دیپمایند متعلق به گوگل نیز در سالهای اخیر دستاوردهایی را در زمینه استفاده از هوش مصنوعی برای حل مسائل ریاضی مطرح کرده است.
بوبک درباره اهمیت دستاورد جدید اوپنایآی گفته است: «راه حل مسئله ناویه-استوکس، نقطه اوج چشمگیری از تلاشی است که در ۱۲ ماه گذشته دیدهایم.»
جایزه یک میلیون دلاری در انتظار حل مسائل هزاره
مسئله ناویه-استوکس یکی از هفت مسئله «Millennium Prize Problems» است که توسط موسسه ریاضیات کلی به عنوان برخی از مهمترین مسائل حلنشده ریاضیات معرفی شدهاند.
برای حل هر یک از این مسائل، جایزهای یک میلیون دلاری در نظر گرفته شده است. با این حال، اوپنایآی اعلام کرده که قصد ندارد در صورت پذیرش راهحل این مسئله، جایزه مذکور را دریافت کند.
ادعای جدید این شرکت در حالی مطرح شده که اوپنایآی با فشارهای مختلفی درباره نحوه توسعه و ایمنی فناوریهای پیشرفته هوش مصنوعی نیز مواجه است. این شرکت در ماه ژوئیه اعلام کرده بود که گروهی از عوامل هوش مصنوعی آن در جریان یک آزمایش امنیت سایبری، به سیستمهای شرکت «هاگینگ فیس» نفوذ کردهاند.
این موضوع در کنار اتفاق مشابهی که درباره شرکت آنتروپیک مطرح شد، بار دیگر نگرانیها درباره توانایی و حدود فعالیت عاملهای هوش مصنوعی را افزایش داده است.
اکنون ادعای حل مسئله ناویه-استوکس، علاوه بر آنکه میتواند نشانهای از افزایش توانایی مدلهای هوش مصنوعی در انجام تحقیقات پیچیده باشد، پرسشهایی درباره نحوه ارزیابی و تأیید چنین دستاوردهایی و همچنین مرز میان رقابت علمی و استفاده احتمالی از دادههای پژوهشی دیگران ایجاد کرده است.
انتهای پیام