سیدمهدی هاشمی خانیمنی کارشناسی ارشد برنامه‌ریزی شهری در مقاله «بررسی نقش حکمرانی هوشمند شهری در ارتقای تاب آوری و توسعه پایدار زیست محیطی؛ رویکردها، چالش ها و چشم اندازها» عنوان کرد که هوشمندسازی شهرها تنها به معنای استفاده از ابزارهای فناورانه نیست، بلکه نیازمند تحول در ساختارهای نهادی، شفافیت عملکرد نهادهای شهری، و اتخاذ رویکردهای انسان‌محور است.

به گزارش پایگاه خبری حکمرانی هوشمند، در چکیده این مقاله آمده است:

رشد شتابان شهرنشینی در دهه‌های اخیر، جوامع شهری را با چالش‌های پیچیده‌ای در زمینه‌های زیست‌محیطی، اقتصادی، کالبدی و اجتماعی مواجه ساخته است. در این راستا، گذار از مدیریت سنتی به حکمرانی هوشمند شهری به عنوان یک پارادایم نوین برای دستیابی به توسعه پایدار و ارتقای تاب‌آوری شهرها مطرح شده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش حکمرانی هوشمند در مدیریت بحران‌های شهری، بهبود کیفیت محیط زیست و ارتقای مشارکت شهروندان انجام گرفته است. این مقاله با بهره‌گیری از روش توصیفی و تحلیلی و تکیه بر مطالعات کتابخانه‌ای، به بررسی ابعاد مختلف این مفهوم می‌پردازد. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که هوشمندسازی شهرها تنها به معنای استفاده از ابزارهای فناورانه نیست، بلکه نیازمند تحول در ساختارهای نهادی، شفافیت عملکرد نهادهای شهری، و اتخاذ رویکردهای انسان‌محور است. همچنین، بررسی دیدگاه‌های مختلف نشان می‌دهد که تلفیق رویکرد بوم‌شناختی با فناوری‌های نوین می‌تواند به بهینه‌سازی مصرف انرژی، مدیریت پسماند و کاهش آلودگی هوا کمک شایانی نماید. از سوی دیگر، چالش‌هایی نظیر شکاف دیجیتال، کمبود زیرساخت‌های یکپارچه و ضعف در فرهنگ‌سازی، از موانع اصلی تحقق کامل حکمرانی هوشمند در شهرهای در حال توسعه محسوب می‌شوند. نتیجه‌گیری مقاله حاکی از آن است که برای دستیابی به شهرهای تاب‌آور و پایدار، نیازمند تدوین سیاست‌های یکپارچه، تمرکززدایی در مدیریت شهری، و تقویت اقتصاد محلی از طریق نوآوری‌های دیجیتال هستیم. برنامه‌ریزی مبتنی بر داده و مشارکت فعال شهروندان، کلیدواژه‌های اصلی در معماری آینده شهرهای هوشمند خواهند بود.

انتهای پیام