سیدطهحسین مدنی رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند با اشاره به یک ماهه شدن جنگ رمضان و ایستادگی ایران در برابر تجاوز آمریکا و رژیم صهیونیستی، گفت: دشمنان بر خلاف محاسبات خود جنگی را آغاز کرده و امروز با پاسخ قاطع ایران مواجه شدهاند.
مدنی افزود: ایران با تکیه بر حکمرانی هوشمند و تلفیق آن با توان بالای نظامی، توانسته همچنان به مدیریت هوشمند تنگه هرمز ادامه داده و هزینههای دشمنان و کشورهای همسو با آنان را بالا ببرد. در این شرایط رئیس جمهور ناقصالعقل آمریکا که عرصه را در تنگه هرمز بر خود تنگ دیده است؛ شروع به تهدید زیرساختهای انرژی کشور کرده و صحبت از هدف قرار دادن نیروگاههای ایران کرده است.
رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند با بیان اینکه وسعت ایران و در نتیجه پراکندگی نیروگاهها و شبکههای انتقال باعث شده تهدیدهای دشمن برای ایجاد خاموشی مطلق کمتر قابل اجرا باشد، گفت: توسعه نیروگاههای تجدیدپذیر و خورشیدی هم به کمک این پراکندگی آمده است.
وی تصریح کرد: به همین بهانه بد نیست با توجه به تأکید حکمرانی هوشمند بر توجه به تجربیات جهانی برای اتخاذ تصمیمات بهتر، نگاهی به تجربه کشور آلمان در توسعه نیروگاههای خورشیدی داشته باشیم.
رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند خاطرنشان کرد: یکی از مهمترین تجربیات در توسعه نیروگاههای تجدیدپذیر، دوگانه واردات یا تولید پنل است. در این خصوص آلمان به عنوان یک کشور پیشرو در تولید برق خورشیدی، به بحث زمان بازگشت انرژی معادل برای ساخت پنلهای خورشیدی توجه کرده است.
وی توضیح داد: تولید پنل خورشیدی به انرژی بالایی نیاز دارد. اگر این انرژی به صورت گاز در نظر گرفته شود و معادل برق تولیدی آن در توربینهای گازی را لحاظ کنیم؛ هر پنل به چهار سال زمان برای جبران این معادله نیاز دارد. بنابراین ما باید به صرفه بودن یا نبودن مصرف این انرژی برای بازگشت چهار ساله را در نظر بگیریم. اینجاست که موضوع واردات پنلهای خورشیدی مطرح میشود. در آلمان این جایگزینی به دلیل وابستگی به چین نگرانکننده است اما ایران ممکن است با سطح کمتری از این نگرانی مواجه باشد. به خصوص اینکه میتوان از روشهای تهاتر نفت و واردات پنل استفاده کرد.
رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند به اهمیت ذخیره برق تولید شده در نیروگاههای خورشیدی در زمانهایی که مصرف برق کشور کمتر است، افزود: ذخیرهسازی یک چالش بسیار مهم است که باید به آن توجه شود. کشور آلمان با این سطح پیشرفت در ذخیرهسازی برق حاصل از انرژیهای تجدیدپذیر باز هم با چالشهای جدی مواجه است. کشور ما در این بخش توسعه خاصی نداشته و طرح تولید برق خورشیدی بدون لحاظ کردن اهمیت ذخیرهسازها، نوعی تقلیل دادن و دست کم گرفتن مساله و نگرانکننده است.
مدنی یکی دیگر از چالشهای مطرح در اتکا به برق خورشیدی را نگرانی صنایع عنوان و تصریح کرد: صنایع بزرگ مانند صنایع فولادی به دلیل استفاده از کورههای القایی ذوب، به برق با شدت جریان بسیار بالا نیاز دارند. تولید چنین برقی با تکیه بر انرژی باد و خورشید با فناوریهای کنونی تقریبا بعید به نظر میرسد. بنابراین صنایع بزرگ به این موضوع رغبتی نشان نمیدهند.
رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند خاطرنشان کرد: بحث مهم دیگر، زیرساختهای جمعآوری در محل تولید و انتقال برق حاصل از انرژیهای تجدیدپذیر به محل مصرف است. زیرساختهای تولید برق خورشیدی و بادی به دلیل ماهیت آن مطمئنا در مناطقی دور از جاهایی که به آن نیاز است، مستقر میشود. بنابراین انتقال برق تجدیدپذیر به ایجاد زیرساختهای جدید نیاز دارد. علاوه بر زیرساختهای انتقال به محل مصرف برق تولیدی، به احداث پست تبدیل و شبکه جمعآوری محلی هم نیاز دارد. همه این تجهیزات باید به صورت مجزا در توسعه انرژی تجدیدپذیر لحاظ شود. همچنین شبکه جمعآوری و انتقال برق برای مقاومت کمتر باید از جنس مس باشد. سیمکشی مسی و نگهداری از آن هم بسیار پرهزینه است. حال سوال اینجاست که آیا ما به این موضوعات فکر کردهایم و برای آن آمادگی لازم را داریم یا خیر؟
انتهای پیام
