اشرف میرزائی دانشجوی دکتری مدیریت دولتی دانشگاه علامه طباطبائی، میرعلی سیدنقوی و رضا واعظی استاد گروه مدیریت دولتی دانشگاه علامه طباطبائی و حسین اصلی پور دانشیار گروه مدیریت دولتی دانشگاه علامه طباطبائی در مقاله « شناسایی ابعاد حکمرانی هوشمند منابع انسانی در بخش دولتی ایران، نمونهپژوهی: شرکت ملی نفت ایران» به بررسی هشت بعد حکمرانی هوشمند منابع انسانی پرداختند.
به گزارش پایگاه خبری حکمرانی هوشمند، در چکیده این مقاله آمده است: در عصری که تحولات فناوری با شتاب هرچه بیشتر در حال تغییر همۀ جوانب فعالیت سازمانهاست، دیگر نمیتوان منابع انسانی را بهشیوههای سنتی اداره کرد. حکمرانی هوشمند منابع انسانی، بهعنوان رویکردی نوین با تکیه بر فناوریهای هوشمند، دادهمحوری و رویکرد تصمیمگیری شبکهای، بهدنبال ارتقای بهرهوری منابع انسانی و افزایش توان انطباق و پایداری سازمانهاست. این پژوهش با هدف شناسایی ابعاد حکمرانی هوشمند منابع انسانی در بخش دولتی ایران اجرا شده است.
این پژوهش یک پژوهش کیفی اکتشافی است که برای تحلیل دادهها از تکنیک تحلیل مضمون استفاده کرده است. جامعۀ پژوهش، خبرگان دانشگاهی متخصص در زمینۀ حکمرانی و منابع انسانی و نیز مدیران و رؤسای حوزۀ منابع انسانی شرکت ملی نفت ایران انتخاب شده است. روش نمونهگیری هدفمند بوده و در طول فرایند جمعآوری داده بهصورت مداوم انجام شده است. ابزار گردآوری دادهها مصاحبه نیمهساختارمند بود و پس از ۱۶ مصاحبه، اشباع نظری حاصل شد.
بر اساس یافتههای پژوهش، هشت بُعد برای حکمرانی هوشمند منابع انسانی شناسایی شد. این ابعاد عبارتاند از: ابزارهای هوشمند، مدیریت منابع انسانی هوشمند، شفافیت فرایندهای منابع انسانی، فرهنگ سازمانی هوشمند، ارتباطات سازمانی هوشمند، سرمایۀ انسانی هوشمند، سیاستگذاری شبکهای هوشمند و اخلاق.
بخش دولتی برای بهبود بهرهوری نیروی انسانی، افزایش شفافیت و گام برداشتن در راستای تغییرات محیطی ناگزیر از انطباق است. حکمرانی هوشمند منابع انسانی میتواند در این راستا مثمر ثمر واقع شود. از اینرو، برای تحقق این نوع حکمرانی، ضروری است که سازمانها، علاوهبر پذیرش نقش تعیینکنندۀ ابزارهای هوشمند، مانند هوش مصنوعی، بلاکچین، یادگیری ماشین و…، در جهت بهکارگیری این ابزار در فرایندهای منابع انسانی تلاش کنند. توسعۀ ابزارهای هوشمند همراه با تقویت هوشمندسازی فرهنگ سازمانی و سرمایۀ انسانی و سیاستگذاری مبتنی بر شبکه، به ایجاد یک نظام حکمرانی مناسب کمک میکند.
این مقاله در مجله مطالعات منابع انسانی منتشر شده است.
انتهای پیام