رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند با تأکید بر ضرورت تنوع‌بخشی به سبد انرژی کشور گفت: وابستگی بالای تولید برق به گاز طبیعی، در شرایط ناترازی انرژی می‌تواند بخش‌های مختلف اقتصاد را با اختلال مواجه کند و حرکت به سمت ترکیبی متنوع از انرژی هسته‌ای، تجدیدپذیرها و سایر منابع، برای افزایش امنیت و تاب‌آوری شبکه ضروری است.
سیدطه‌حسین مدنی در گفت و گو با پایگاه خبری حکمرانی هوشمند با اشاره به وضعیت تولید برق در کشور اظهار کرد: بخش عمده برق ایران همچنان با استفاده از گاز طبیعی تولید می‌شود و حدود ۸۵ درصد برق کشور به این حامل انرژی وابسته است؛ بنابراین هرگونه اختلال در تأمین گاز می‌تواند مستقیماً امنیت تولید برق و فعالیت صنایع را تحت تأثیر قرار دهد.
وی افزود: ناترازی انرژی تنها به خاموشی‌های مقطعی محدود نمی‌شود، بلکه آثار آن در زنجیره تولید، صنعت، تجارت، اشتغال و حتی زندگی روزمره مردم قابل مشاهده است. زمانی که در تابستان با کمبود برق و در زمستان با محدودیت تأمین گاز مواجه می‌شویم، آسیب آن از بخش انرژی فراتر می‌رود و به سایر بخش‌های اقتصاد منتقل می‌شود.
رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند با تأکید بر اینکه راهکار این مسئله صرفاً افزایش ظرفیت نیروگاه‌های حرارتی نیست، تصریح کرد: کشور باید به سمت تنوع‌بخشی به سبد انرژی حرکت کند تا وابستگی به یک منبع کاهش یابد و شبکه انرژی در برابر بحران‌ها و اختلالات احتمالی تاب‌آوری بیشتری داشته باشد.
مدنی یکی از محورهای این تنوع‌بخشی را توسعه انرژی هسته‌ای دانست و گفت: هدف‌گذاری تولید ۲۰ هزار مگاوات برق هسته‌ای تا افق سال ۱۴۲۰ می‌تواند بخشی از پاسخ کشور به مسئله ناترازی انرژی باشد. این ظرفیت در کنار توسعه تجدیدپذیرها می‌تواند ترکیب متنوع‌تری برای تولید برق کشور ایجاد کند.
وی افزود: تولید برق هسته‌ای صرفاً به معنای اضافه کردن چند نیروگاه به شبکه نیست، بلکه می‌تواند در حوزه‌هایی مانند امنیت انرژی، توسعه صنعتی، برقی‌سازی حمل‌ونقل، اقتصاد دیجیتال و زیرساخت‌های مورد نیاز هوش مصنوعی نیز نقش داشته باشد.
مدنی با اشاره به ویژگی برق هسته‌ای به عنوان یک منبع پایدار ادامه داد: تجدیدپذیرها ظرفیت مهمی برای توسعه سبد انرژی کشور دارند، اما به دلیل ماهیت متغیر برخی از این منابع، شبکه به منابع پایدار و قابل اتکا نیز نیاز دارد. از این منظر، ترکیب انرژی هسته‌ای و تجدیدپذیرها می‌تواند به ایجاد یک سبد متوازن‌تر کمک کند.
رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند همچنین به ظرفیت راکتورهای کوچک ماژولار اشاره کرد و گفت: راکتورهای کوچک ماژولار یا SMR با ظرفیت‌هایی در حدود ۱۰ تا ۳۰۰ مگاوات می‌توانند امکان استقرار انعطاف‌پذیرتر نیروگاه‌های هسته‌ای را فراهم کنند و در کنار تولید برق، برای تأمین حرارت مورد نیاز صنایع و حتی شیرین‌سازی آب نیز مورد استفاده قرار گیرند.
وی افزود: استفاده از چنین فناوری‌هایی می‌تواند امکان توزیع جغرافیایی تولید انرژی را افزایش دهد و در کنار نیروگاه‌های بزرگ، ظرفیت‌های کوچک‌تر و نزدیک‌تر به مراکز مصرف ایجاد کند. این موضوع از منظر تاب‌آوری زیرساخت‌ها و پدافند غیرعامل نیز اهمیت دارد.
مدنی در ادامه به ارتباط میان تنوع سبد انرژی و برقی‌سازی حمل‌ونقل اشاره کرد و گفت: اگر قرار است حمل‌ونقل کشور به سمت استفاده بیشتر از برق حرکت کند، ابتدا باید زیرساخت تولید برق پایدار و کافی ایجاد شود. برقی‌سازی بدون تأمین برق پاک و پایدار، صرفاً بخشی از آلودگی و مصرف انرژی را از خودروها به نیروگاه‌ها منتقل می‌کند.
وی تأکید کرد: برقی‌سازی حمل‌ونقل در صورت تأمین برق از یک سبد متنوع و پایدار، می‌تواند به کاهش مصرف بنزین و گازوئیل و آزاد شدن بخشی از منابع فسیلی برای مصارف اقتصادی با ارزش افزوده بالاتر کمک کند.
رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند با بیان اینکه مسئله انرژی را نمی‌توان تنها از زاویه تولید برق بررسی کرد، گفت: تنوع‌بخشی به سبد انرژی باید همزمان با افزایش بهره‌وری، توسعه شبکه، مدیریت مصرف و اصلاح الگوی تولید و مصرف دنبال شود. هدف نهایی باید ایجاد یک نظام انرژی تاب‌آور باشد که در برابر اختلال در هر یک از منابع، بتواند با اتکا به سایر منابع به فعالیت خود ادامه دهد.
مدنی افزود: هدف‌گذاری ۲۰ هزار مگاوات برق هسته‌ای تا سال ۱۴۲۰، در کنار توسعه تجدیدپذیرها و سایر اقدامات، می‌تواند بخشی از این مسیر را شکل دهد و وابستگی بیش از حد به یک حامل انرژی را کاهش دهد.
انتهای پیام
