رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند با تأکید بر اینکه ایران از مهمترین مزیتهای جغرافیایی برای تبدیل شدن به یکی از بازیگران اصلی ترانزیت منطقه برخوردار است، گفت: بهرهبرداری از این ظرفیت تنها با توسعه زیرساختهای فیزیکی امکانپذیر نیست و نیازمند اصلاح سازوکارهای مدیریتی، هوشمندسازی فرآیندها و ایجاد هماهنگی میان دستگاههای مسئول است.
سیدطه حسین مدنی در گفتوگو با پایگاه خبری حکمرانی هوشمند اظهار کرد: موقعیت جغرافیایی ایران این امکان را فراهم کرده که کشور به حلقه اتصال بازارهای شمال و جنوب و همچنین شرق و غرب تبدیل شود، اما بخشی از این ظرفیت همچنان بلااستفاده مانده است؛ زیرا هنوز بسیاری از فرآیندهای مرتبط با تجارت و ترانزیت با شیوههای سنتی اداره میشود.
وی افزود: کشورهای منطقه طی سالهای اخیر سرمایهگذاری گستردهای برای تبدیل شدن به هابهای تجاری و ترانزیتی انجام دادهاند و تلاش کردهاند با ایجاد مسیرهای جدید، توسعه بنادر، تقویت کریدورها و استفاده از فناوریهای نوین، سهم بیشتری از تجارت بینالمللی را به خود اختصاص دهند. در چنین شرایطی ایران نیز باید با نگاهی آیندهنگر، مزیتهای رقابتی خود را تقویت کند.
رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند ادامه داد: یکی از مهمترین الزامات توسعه ترانزیت، استقرار حکمرانی هوشمند در حوزه لجستیک است. هر اندازه فرآیندهای صدور مجوز، نظارت، کنترل کالا، مدیریت ناوگان و تبادل اطلاعات هوشمندتر شود، هزینههای حملونقل کاهش یافته و سرعت جابهجایی کالا افزایش خواهد یافت.
مدنی با اشاره به نقش فناوری در توسعه تجارت گفت: امروز رقابت میان کشورها تنها بر سر احداث جاده، بندر یا راهآهن نیست، بلکه رقابت اصلی در مدیریت دادهها، تحلیل اطلاعات و تصمیمگیری سریع شکل گرفته است. کشورهایی که بتوانند زنجیره لجستیک خود را به سامانههای هوشمند مجهز کنند، مزیت بیشتری در جذب بارهای ترانزیتی خواهند داشت.
وی خاطرنشان کرد: در بسیاری از کشورها از هوش مصنوعی، تحلیل داده و سامانههای یکپارچه برای مدیریت جریان کالا استفاده میشود؛ در حالی که بخشی از فرآیندهای لجستیکی در ایران همچنان زمانبر، پرهزینه و وابسته به مراجعات متعدد اداری است. اصلاح این وضعیت میتواند سهم ایران از بازار ترانزیت منطقه را افزایش دهد.
رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند با بیان اینکه تجارت با کشورهای همسایه باید یکی از اولویتهای اقتصادی کشور باشد، تصریح کرد: بازار کشورهای پیرامونی ظرفیت بسیار بزرگی برای صادرات کالا و خدمات ایرانی دارد و توسعه ترانزیت نیز میتواند مکمل این ظرفیت باشد. هرچه ارتباطات لجستیکی ایران با همسایگان تسهیل شود، امکان حضور فعالتر در بازارهای منطقه نیز افزایش خواهد یافت.
وی افزود: توسعه کریدورهای ترانزیتی نباید تنها به ساخت زیرساختهای جدید محدود شود، بلکه لازم است موانع اداری، قوانین دستوپاگیر و فرآیندهای موازی نیز اصلاح شوند. کاهش زمان توقف کامیونها، تسهیل تشریفات گمرکی و ایجاد هماهنگی میان دستگاههای مختلف از جمله اقداماتی است که میتواند بهرهوری این بخش را افزایش دهد.
مدنی با اشاره به اهمیت نگاه راهبردی در حوزه ترانزیت اظهار کرد: کشورهایی که امروز در تجارت جهانی جایگاه مناسبی دارند، سالها پیش برای توسعه شبکههای حملونقل و لجستیک برنامهریزی کردهاند. ایران نیز باید با تدوین نقشه راه بلندمدت، از ظرفیت بنادر، خطوط ریلی، جادهها و مرزهای خود به شکل هدفمند استفاده کند.
وی ادامه داد: اتصال مؤثر میان حملونقل جادهای، ریلی، دریایی و هوایی یکی از پیشنیازهای افزایش سهم ایران در ترانزیت بینالمللی است. زمانی که این بخشها به صورت یکپارچه عمل کنند، امکان ارائه خدمات سریعتر و رقابتیتر به صاحبان کالا فراهم خواهد شد.
رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند با تأکید بر اینکه تصمیمگیری دادهمحور باید جایگزین روشهای سنتی شود، گفت: سیاستگذاری در حوزه تجارت و ترانزیت نیازمند دسترسی به اطلاعات دقیق، بهروز و قابل تحلیل است. بدون چنین دادههایی، امکان برنامهریزی مؤثر برای جذب سرمایهگذاری یا توسعه بازارهای هدف وجود نخواهد داشت.
مدنی در پایان خاطرنشان کرد: اگر ایران بتواند همزمان زیرساختهای حملونقل، سامانههای هوشمند، قوانین تسهیلگر و مدیریت یکپارچه را توسعه دهد، ظرفیت تبدیل شدن به یکی از محورهای اصلی ترانزیت منطقه را خواهد داشت؛ ظرفیتی که علاوه بر افزایش درآمدهای ارزی، میتواند زمینهساز رونق تولید، توسعه صادرات و تقویت جایگاه اقتصادی کشور در منطقه باشد.
انتهای پیام