گسترش فناوریهای نوظهور و هوش مصنوعی، شیوه مدیریت بحران، تصمیمسازی و حکمرانی را دستخوش تحول کرده است. در همین راستا، هفتمین نشست تخصصی دانشگاه سیستان و بلوچستان با محور بررسی نقش هوش مصنوعی در دوران جنگ و پساجنگ برگزار شد؛ نشستی که در آن اعضای هیأت علمی و پژوهشگران بر ضرورت توسعه زیرساختهای بومی، افزایش تابآوری و استقرار حکمرانی هوشمند برای مواجهه با بحرانهای آینده تأکید کردند.
به گزارش پایگاه خبری حکمرانی هوشمند، این نشست با عنوان «حکمرانی فناوریهای نوظهور و هوش مصنوعی در دوران جنگ و پساجنگ» با حضور اعضای هیأت علمی، پژوهشگران، مدیران، دانشجویان و علاقهمندان و با همکاری بنیاد نخبگان استان سیستان و بلوچستان برگزار شد و چهار عضو هیأت علمی دانشکده برق و کامپیوتر به ارائه دیدگاههای تخصصی خود پرداختند.
در ابتدای نشست، حکیمیفر با ارائه گزارشی از نشستهای پیشین، بر اهمیت استمرار گفتوگوهای علمی در حوزه فناوریهای نوظهور تأکید کرد و گفت این نشستها نقش مهمی در «ارتقای ظرفیت تصمیمسازی و سیاستگذاری علمی استان» دارند.
همچنین اوکاتی صادق، رئیس بنیاد نخبگان استان، با اشاره به جایگاه دانشگاهها و نخبگان در حل مسائل کشور، این نشستها را «نمونهای از مشارکت مؤثر جامعه علمی در فرآیندهای تصمیمگیری» دانست.
در نخستین ارائه تخصصی، کاربردهای هوش مصنوعی در افزایش تابآوری سازمانی مورد بررسی قرار گرفت. در این بخش، ظرفیتهای این فناوری در مدیریت منابع آب، کشاورزی، انرژی، پیشبینی بحران، تحلیل دادهها و نگهداری هوشمند تجهیزات تشریح شد و نقش آن در ارتقای آمادگی سازمانها برای مواجهه با شرایط بحرانی مورد توجه قرار گرفت.
در ارائه دوم، موضوع بازسازی پس از جنگ و مدیریت هوشمند بحران بررسی شد. ارائهدهندگان با اشاره به تجربیات برخی کشورها، بر «ضرورت گذار از ساختارهای سنتی به حکمرانی هوشمند» تأکید کردند و استفاده از ابزارهایی مانند «دوقلوی دیجیتال» را برای شبیهسازی زیرساختها، مدیریت ترافیک بحران، هدایت عملیات امدادی و بازسازی مؤثر دانستند.
یکی دیگر از محورهای این نشست، موضوع «حکمرانی آگاه از عدم قطعیت» بود. در این بخش، هوش مصنوعی بهعنوان ابزار تصمیمیار مدیران معرفی شد و معماری سهلایه شامل جمعآوری داده، پیشبینی و شبیهسازی، در کنار داشبوردهای مدیریتی، از مهمترین ابزارهای تصمیمسازی در شرایط پیچیده و بحرانی عنوان شد.
در ادامه، مقاومسازی زیرساختهای هوش مصنوعی در شرایط بحران مورد بررسی قرار گرفت. در این بخش با اشاره به تهدیدهای نوظهور سایبری، بر ضرورت تقویت زیرساختهای نرمافزاری و سختافزاری، توسعه فناوریهای بومی، تربیت نیروی انسانی متخصص و حمایت از زیستبوم نوآوری و استارتاپهای فعال در حوزه هوش مصنوعی تأکید شد.
بخش دیگری از این نشست به بررسی کاربردهای عملی هوش مصنوعی در حوزههای راهبردی استان اختصاص داشت. مدیریت بندر چابهار، زنجیره تأمین، شهر هوشمند، پیشبینی سیلاب، تحلیل تصاویر ماهوارهای و مدیریت بحرانهای طبیعی از جمله محورهایی بود که ظرفیتهای هوش مصنوعی در آنها مورد ارزیابی قرار گرفت.
در حوزه دفاع سایبری نیز نقش هوش مصنوعی در شناسایی و مقابله با تهدیدهای سایبری، پیشبینی رفتار مهاجمان، حفظ تداوم خدمات حیاتی و تحلیل سناریوهای بحران تشریح شد و بر اهمیت بهرهگیری از فناوریهای هوشمند در ارتقای امنیت زیرساختهای حیاتی تأکید شد.
یکی دیگر از موضوعات مطرحشده، ارائه مدل «مرکز هوش مصنوعی توزیعشده» بود؛ مدلی که با هدف افزایش تابآوری زیرساختهای محاسباتی استان پیشنهاد شد. بر اساس این مدل، ایجاد مراکز محاسباتی مستقل اما متصل در دانشگاههای استان، توسعه زیرساختهای پردازشی، تأمین برق پایدار و سرمایهگذاری در تجهیزات تخصصی هوش مصنوعی میتواند زمینه ارتقای توان محاسباتی و مدیریت بحران را فراهم کند.
شرکتکنندگان در پایان این نشست با اشاره به اینکه رخدادهای اخیر ضرورت بازنگری در زیرساختهای فناوری را بیش از گذشته آشکار کرده است، سه راهبرد کلیدی شامل «توزیع زیرساختها، بومیسازی دادهها و نرمافزارها، و سرمایهگذاری هدفمند در نیروی انسانی و زیرساختهای پردازشی» را از مهمترین الزامات تحقق حکمرانی هوشمند و افزایش تابآوری کشور در برابر بحرانهای آینده عنوان کردند.
انتهای پیام
