نتایج یک پژوهش درباره استفاده از هوش مصنوعی در مدیریت شهرداری‌های جمهوری چک نشان می‌دهد که میزان بهره‌گیری از این فناوری در شهرهای مختلف یکسان نیست و اندازه شهرداری‌ها، دسترسی به منابع و زیرساخت‌های دیجیتال بر شیوه استفاده از هوش مصنوعی تأثیر می‌گذارد. پژوهشگران، افزایش بهره‌وری داخلی را مهم‌ترین مزیت این فناوری دانسته‌اند، اما کمبود نیروی انسانی و منابع مالی، ابهام‌های قانونی و نگرانی درباره سوءاستفاده از داده‌ها را از موانع اصلی توسعه آن معرفی کرده‌اند.

به گزارش پایگاه خبری حکمرانی هوشمند به نقل از نشریه علمی Transforming Government People, Process and Policy، این مطالعه با عنوان «تحلیل ترکیبی پذیرش هوش مصنوعی و آثار ادراک‌شده آن در مدیریت شهرداری‌های جمهوری چک» از سوی مارتین لِنِنیچکا و رناتا ماخووا انجام شده است. پژوهش با بررسی دیدگاه‌های ۱۷ شهرداری در اندازه‌های کوچک، متوسط و بزرگ، وضعیت به‌کارگیری هوش مصنوعی در مدیریت محلی را بررسی کرده است. پراگ، پایتخت جمهوری چک، در نمونه مورد مطالعه قرار نداشته است.

بر اساس یافته‌های این پژوهش، شهرداری‌های بزرگ‌تر معمولاً از زیرساخت‌های داده‌ای و سامانه‌های مرتبط با شهر هوشمند که پیش‌تر ایجاد کرده‌اند، برای کاربردهای پیشرفته‌تر هوش مصنوعی استفاده می‌کنند. در مقابل، شهرداری‌های کوچک‌تر و متوسط با احتیاط بیشتری به سراغ ابزارهای ساده‌تر، به‌ویژه کاربردهای متنی هوش مصنوعی، می‌روند.

پژوهشگران افزایش کارآمدی فرایندهای داخلی و کاهش حجم کار کارکنان را مهم‌ترین مزیت استفاده از هوش مصنوعی در شهرداری‌ها ارزیابی کرده‌اند. این فناوری می‌تواند در انجام برخی فعالیت‌های اداری، پردازش اطلاعات و تسهیل امور سازمانی به کارکنان کمک کند و بخشی از ظرفیت نیروی انسانی را برای وظایف پیچیده‌تر آزاد سازد.

با این حال، نتایج مطالعه نشان می‌دهد که شهرداری‌های کوچک‌تر با محدودیت‌های بیشتری روبه‌رو هستند. کمبود بودجه و نیروی متخصص، روشن نبودن برخی الزامات قانونی و نگرانی درباره امنیت و نحوه استفاده از داده‌ها، از جمله عواملی هستند که می‌توانند گسترش کاربرد هوش مصنوعی را در این نهادها کند کنند.

این پژوهش همچنین به فاصله میان اهداف کلان ملی برای توسعه هوش مصنوعی و ظرفیت واقعی شهرداری‌ها در اجرای این اهداف اشاره می‌کند. به بیان دیگر، تدوین راهبردهای ملی به‌تنهایی برای گسترش فناوری در مدیریت محلی کافی نیست و شهرداری‌ها باید از حمایت‌های متناسب با نیازهای خود برخوردار شوند.

نویسندگان پژوهش بر ضرورت تدوین چارچوب‌های قانونی روشن، تقویت ظرفیت‌های انسانی و فراهم کردن حمایت‌های هدفمند تأکید دارند. چنین اقداماتی می‌تواند به شهرداری‌ها کمک کند تا متناسب با اندازه، منابع و نیازهای خود از هوش مصنوعی بهره بگیرند و از عمیق‌تر شدن شکاف دیجیتال میان مناطق مختلف جلوگیری شود.

یافته‌های این مطالعه برای توسعه حکمرانی هوشمند اهمیت دارد؛ زیرا نشان می‌دهد تحول دیجیتال در مدیریت عمومی تنها به در اختیار داشتن فناوری وابسته نیست. دسترسی عادلانه به منابع، مهارت کارکنان، اعتماد به شیوه مدیریت داده‌ها و وجود قواعد شفاف نیز از عوامل تعیین‌کننده در تبدیل ظرفیت هوش مصنوعی به خدمات عمومی کارآمدتر هستند.

انتهای پیام