حامد کریمی کارشناس ارشد مدیریت شهری در مقاله « ارائه الگوی حکمرانی هوشمند شهری با تاکید بر یکپارچه سازی خدمات دیجیتال و مشارکت شهروندی» عنوان کرد که مشارکت شهروندی به عنوان یکی از ارکان اساسی حکمرانی هوشمند، زمینه را برای انتقال دانش، نیازها، تجربه‌ها و ترجیحات شهروندان به فرایندهای سیاست‌گذاری و تصمیم‌گیری شهری فراهم می‌کند.

به گزارش پایگاه خبری حکمرانی هوشمند، در چکیده این مقاله آمده است:

حکمرانی هوشمند شهری در سال‌های اخیر به عنوان رویکردی نوین برای ارتقای کارآمدی مدیریت شهری، افزایش شفافیت، پاسخ‌گویی، ایجاد ارزش عمومی و تقویت ارتباط میان شهروندان و نهادهای مدیریت شهری مورد توجه قرار گرفته است. در این میان، مشارکت شهروندی به عنوان یکی از ارکان اساسی حکمرانی هوشمند، زمینه را برای انتقال دانش، نیازها، تجربه‌ها و ترجیحات شهروندان به فرایندهای سیاست‌گذاری و تصمیم‌گیری شهری فراهم می‌کند. هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش مشارکت شهروندان در تحقق حکمرانی هوشمند شهری و شناسایی مؤلفه‌ها، ظرفیت‌ها، الزامات و چالش‌های مرتبط با آن است. پژوهش با رویکرد مروری و کتابخانه‌ای انجام شده و اطلاعات مورد نیاز از طریق مطالعه و تحلیل منابع علمی فارسی و لاتین، شامل کتاب‌ها، مقالات پژوهشی و مطالعات مرتبط با حکمرانی شهری، شهر هوشمند، مشارکت شهروندی، حکمرانی دیجیتال، پلتفرم‌های مشارکتی و مدیریت داده‌محور گردآوری شده است. بررسی مطالعات نشان می‌دهد که مشارکت شهروندی در حکمرانی هوشمند صرفاً به استفاده از ابزارهای دیجیتال برای دریافت نظر مردم محدود نمی‌شود، بلکه فرایندی چندبعدی است که مشارکت در تولید داده، تصمیم‌گیری، سیاست‌گذاری، نظارت، ارزیابی خدمات و تولید مشترک ارزش عمومی را دربرمی‌گیرد. یافته‌های مطالعات بررسی شده نشان می‌دهد که توسعه پلتفرم‌های مشارکت دیجیتال، دسترسی عادلانه به فناوری، افزایش سواد دیجیتال، شفافیت داده‌ها، حفاظت از حریم خصوصی، پاسخ‌گویی مدیریت شهری، اعتماد عمومی و ایجاد سازوکارهای واقعی برای اثرگذاری دیدگاه شهروندان، از مهم‌ترین الزامات تحقق مشارکت مؤثر در حکمرانی هوشمند هستند. همچنین، تمرکزگرایی تصمیم‌گیری، شکاف دیجیتال، ضعف زیرساخت‌های فناوری اطلاعات، مشارکت نمادین، بی‌اعتمادی شهروندان و نبود چارچوب‌های روشن برای مدیریت و استفاده از داده‌های شهروندی، از مهم‌ترین موانع شناسایی‌شده به شمار می‌روند. در مجموع، نتایج بیانگر آن است که حکمرانی هوشمند زمانی می‌تواند به بهبود مدیریت شهری و افزایش کیفیت زندگی شهروندان منجر شود که فناوری در خدمت مشارکت معنادار، فراگیر و پاسخ‌گو قرار گیرد و شهروندان از دریافت‌کننده خدمات به کنشگر فعال در فرایند حکمرانی شهری تبدیل شوند.

این مقاله سال ۱۴۰۴ در ششمین همایش بین المللی معماری، عمران،علوم زمین و محیط زیست سالم منتشر شده است.

انتهای پیام