در جهان امروز، ساختار شکل‌گیری ثروت کشورها نسبت به گذشته دستخوش تغییرات بنیادین شده و دیگر اتکا صرف به منابع نفت و گاز نمی‌تواند تضمین‌کننده رشد اقتصادی باشد.

به گزارش پایگاه خبری حکمرانی هوشمند، عبدالله باباخی، کارشناس انرژی، در این زمینه اظهار کرد: «در جهان امروز، ثروت کشورها دیگر صرفاً از دل چاه‌های نفت و گاز استخراج نمی‌شود؛ بلکه از حکمرانی هوشمند، فناوری، بهره‌وری و جذب سرمایه شکل می‌گیرد.»

وی با اشاره به تغییر روندهای سرمایه‌گذاری جهانی افزود: «در حالی که سرمایه‌های جهانی با شتاب به سمت انرژی‌های تجدیدپذیر حرکت می‌کنند، ایران در برابر یک انتخاب سرنوشت‌ساز قرار دارد؛ ادامه مسیر سنتی و تشدید ناترازی‌های انرژی، یا پذیرش قواعد جدید برای حفظ رقابت‌پذیری و تبدیل منابع طبیعی به ثروت پایدار.»

این کارشناس انرژی با بیان اینکه اتکای صرف به ذخایر زیرزمینی دیگر مزیت اقتصادی محسوب نمی‌شود، تصریح کرد: «در جهان تغییریافته امروز، دیگر داشتن میدان‌های عظیم نفت و گاز به‌تنهایی ضامن ثروتمند شدن یک ملت نیست؛ اگر تا دهه‌های گذشته، اتکا به ذخایر زیرزمینی، امنیت اقتصادی کشورها را تأمین می‌کرد، امروز این معادله دستخوش تغییری بنیادین شده است.»

باباخی ادامه داد: «واقعیت حکمرانی انرژی در قرن بیست‌ویکم این است؛ ثروت، نه در چاه‌های نفت، که در مدیریت منابع، بهره‌وری فناوری، جذب سرمایه هوشمند و حکمرانی داده‌محور نهفته است.»

وی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به وضعیت ایران در حوزه انرژی گفت: «آینده ایران بیش از آنکه به حجم ذخایر نفت و گاز وابسته باشد، در گرو میزان دانش و جسارت سیاست‌گذاران این حوزه است؛ ما با یک دوراهی تاریخی مواجهیم.»

به گفته او، ادامه روندهای گذشته می‌تواند پیامدهای جدی به همراه داشته باشد: «ادامه مسیر پیشین، نه تنها رقابت‌پذیری کشور را تحت تأثیر قرار می‌دهد، بلکه می‌تواند یکی از ثروتمندترین دارندگان منابع جهان را به سمت فرسایش سرمایه و ورشکستگی تدریجی بخش انرژی سوق دهد.»

این کارشناس انرژی با اشاره به آمارهای جهانی سرمایه‌گذاری تصریح کرد: «سرمایه‌گذاری در بخش سوخت‌های فسیلی از ۱۸۰۰ میلیارد دلار در سال ۲۰۱۵، به ۱۱۰۰ میلیارد دلار در سال ۲۰۲۵ رسیده و پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۳۵ به ۸۰۰ میلیارد دلار کاهش یابد.»

وی افزود: «این اعداد پیام روشنی دارند؛ بخش بزرگی از سرمایه‌ها در صنعت نفت، دیگر صرف توسعه نمی‌شود بلکه صرف حفظ تولید موجود یا مدیریت کاهش سریع تولید خواهد شد.»

باباخی همچنین به رشد سرمایه‌گذاری در انرژی‌های تجدیدپذیر اشاره کرد و گفت: «در نقطه مقابل، سرمایه‌گذاری در انرژی‌های تجدیدپذیر از ۱۰۰۰ میلیارد دلار در سال ۲۰۱۵، به ۲۲۰۰ میلیارد دلار در سال ۲۰۲۵ رسیده و پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۳۵ به ۴۵۰۰ میلیارد دلار برسد.»

وی تأکید کرد: «این آمار نشان می‌دهد جهان با سرعتی بالا در حال عبور از مدل‌های سنتی انرژی است و بی‌توجهی به این روند می‌تواند زنجیره ارزش اقتصادی کشورهایی مانند ایران را با چالش جدی مواجه کند.»

این کارشناس انرژی در پایان خاطرنشان کرد: «سیاست‌گذاران حوزه انرژی باید از مدیریت بحران فاصله بگیرند و به سمت مدیریت توسعه و نگاه هوشمندانه حرکت کنند؛ آینده انرژی نه در منابع زیرزمینی، بلکه در توانایی کشورها برای تطبیق با قواعد جدید جهانی نهفته است.»

انتهای پیام