یک کارشناس حوزه هوش مصنوعی با اشاره به گسترش استفاده از این فناوری در زندگی روزمره، گفت: هوش مصنوعی در کشورهای مختلف نیز احتمالاً در سال‌های آینده به‌عنوان یک حق شهروندی مطرح می‌شود تا افراد بتوانند به حداقلی از سیستم‌های هوش مصنوعی و خود مفهوم هوش دسترسی داشته باشند و از دیگران عقب نمانند.
به گزارش پایگاه خبری حکمرانی هوشمند، سید مجتبی طباطبایی با اشاره به ظرفیت هوش مصنوعی برای بهینه‌سازی اهداف مختلف، اظهار کرد: در حوزه هوش مصنوعی می‌توان تابعی را تعریف کرد که هوش مصنوعی آن را کمینه یا بیشینه کند و به حالت بهینه تبدیل سازد.
وی افزود: در الگوریتم‌های اجتماعی و برای نمونه در اینستاگرام، هدف آن است که کاربر بیشترین کلیک یا بیشترین زمانی را که صرف می‌کند در پلتفرم داشته باشد؛ زیرا درآمدزایی آن‌ها از این طریق است و اقتصاد توجه نیز از همین مسیر عبور می‌کند.
این کارشناس حوزه هوش مصنوعی ادامه داد: به لحاظ فنی این موضوع کاملاً قابل انجام است و به‌راحتی می‌توان آن را انجام داد و پیچیده و دشوار نیز نیست. بحث بر سر این است که کدام موضوع مدنظر است که از آن درآمدزایی انجام شود. برای نمونه، اگر در پلتفرمی هدف آن باشد که محتوای آموزشی یا محتوای مفید عرضه شود، باز هم با هوش مصنوعی قابل انجام است؛ اما پرسش این است که آیا آن پلتفرم قصد چنین کاری را دارد و چه انگیزه‌ای، اعم از اقتصادی یا انگیزه‌ای دیگر، برای آن دارد.
مدیرعامل یک شرکت دانش‌بنیان با تاکید بر قابلیت استفاده از هوش مصنوعی در نرم‌افزارها و سامانه‌های مختلف، تصریح کرد: همان‌گونه که در پلتفرم‌هایی مانند مارکت‌پلیس‌های آمازون یا مارکت‌پلیس‌های داخلی، از سیستم‌های پیشنهاددهنده برای عرضه محصولات مرتبط به کاربران استفاده می‌شود، می‌توان هوش مصنوعی را برای اهداف دیگری نیز بهینه‌سازی کرد و روی پارامتری که مدنظر است، تنظیم نمود.
ظرفیت‌های مثبت هوش مصنوعی در ارتباطات انسانی
طباطبایی با تاکید بر اینکه نباید آثار اجتماعی هوش مصنوعی را صرفاً از منظر منفی بررسی کرد، خاطرنشان کرد: هوش مصنوعی می‌تواند دیوارهایی را که بین انسان‌ها وجود دارد، از بین ببرد؛ برای نمونه ترجمه‌های همزمان می‌تواند انسان‌ها را به‌راحتی به یکدیگر متصل کند و سد زبانی را بردارد.
وی افزود: هوش مصنوعی همچنین می‌تواند ارتباطات انسانی را از طریق ایجاد ارتباط ایجنت‌های هر فرد، سازمان یا شرکت با یکدیگر ساده‌سازی کند، بدون اینکه مزاحم افراد شوند و بتوانند زمان افراد را آزاد کنند.
این کارشناس حوزه هوش مصنوعی در عین حال درباره برخی مخاطرات این فناوری هشدار داد و گفت: افرادی که بخواهند بیشتر از طریق این تکنولوژی‌ها با یکدیگر ارتباط برقرار کنند و به نوعی این تکنولوژی‌ها فیلتری روی ابزارهای ارتباطی آن‌ها باشند، ممکن است مهارت‌های ارتباطی آن‌ها با چالش مواجه شود.
طباطبایی ادامه داد: ممکن است برخی سوءتفاهم‌ها برطرف شود، اما به دلیل وجود آن فیلتر ارتباطی هوشمند، افراد برخی مهارت‌های ارتباطی را پیدا نکنند و این مسئله‌ای است که باید به آن رسیدگی شود.
وی همچنین به شکل‌گیری حوزه‌ای در هوش مصنوعی اشاره کرد که می‌توان آن را «دوست، همراه یا معاشر هوش مصنوعی» نامید و گفت: از این فناوری می‌تواند در زمینه‌های مختلف استفاده شود؛ برای نمونه یک کودک بخواهد با یک کاراکتر تعامل داشته باشد، یا در بزرگسالی فردی بخواهد تنهایی خود را پر کند یا ارتباط عاطفی داشته باشد. در موارد دیگر نیز سالمندانی که می‌خواهند از تنهایی خارج شوند و همچنین کاربردهای آینده‌نگرانه‌تر، از جمله زمینه‌هایی هستند که باید مورد توجه قرار گیرند.
دوقلوی دیجیتال افراد در آینده
طباطبایی درباره احتمال شکل‌گیری دوقلوی دیجیتال افراد در آینده نیز اظهار کرد: ساخت دوقلوی دیجیتال افراد در آینده اتفاق می‌افتد. یک مثال آن ممکن است این باشد که شخصی که از دنیا رفته، بخواهد دوقلوی دیجیتال خود را با همان مشخصات تولید کند و افراد بتوانند با او تعامل داشته باشند و تا حد زیادی نزدیک به آن شخصیت را تداعی کند.
وی افزود: همراه هوش مصنوعی نیز می‌تواند آثار بسیار خوبی داشته باشد و هم مثل هر تکنولوژی دیگر ممکن است ریسک‌ها و مخاطرات داشته باشد.
هوش مصنوعی و احتمال شکل‌گیری یک حق شهروندی
مدیرعامل یک شرکت دانش‌بنیان با اشاره به احتمال افزایش شکاف میان افراد در نتیجه دسترسی نابرابر به فناوری‌های جدید، گفت: اینکه هر ابزار جدیدی ممکن است شکاف را در جوامع بیشتر کند نیز مانند هر تکنولوژی دیگری مطرح است و جدی است؛ برای نمونه تکنولوژی کامپیوتر و رایانه نیز دقیقاً همین مسئله را داشت یا اینترنت و افرادی که دسترسی بهتری داشتند و از هم‌نسل‌های خود و از کسانی که مقایسه می‌شدند جلوتر می‌افتادند.
وی ادامه داد: در بحث هوش مصنوعی، این موضوع جدی‌تر است و هوش مصنوعی مفهومی است که یک حق اولیه است.
طباطبایی با بیان اینکه «هوش مصنوعی نیز یک حق شهروندی است»، عنوان کرد: این حقی است که هر شهروندی ممکن است در کشورهای مختلف داشته باشد؛ برای نمونه در یک کشور درمان بیماری خاصی رایگان است یا روی برق یارانه خاصی داده می‌شود.
وی افزود: هوش مصنوعی در کشورهای مختلف نیز احتمالاً در سال‌های آینده به‌عنوان یک حق شهروندی مطرح می‌شود که افراد بتوانند به حداقلی از سیستم‌های هوش مصنوعی و خود مفهوم هوش دسترسی داشته باشند تا از بقیه افراد عقب نمانند.
این کارشناس حوزه هوش مصنوعی در پایان تاکید کرد: ممکن است افرادی باشند که بخواهند بیشتر هزینه و سرمایه‌گذاری کنند تا چه به مدل‌های هوش مصنوعی بهتر و چه استفاده بیشتر دسترسی بیشتری داشته باشند. یکی از مواردی که می‌تواند کمک کند تا این فاصله ایجاد نشود، تلقی هوش مصنوعی در کشورهای مختلف است تا همه بتوانند از یک حداقلی از امکانات برخوردار باشند.
انتهای پیام
