مجید خسروی ، حمید حوالی شهریاری ، عباس آسوشه و حسن محمدی منفرد در مقاله «مدل مفهومی تحقق دولت هوشمند در جمهوری اسلامی ایران» عنوان کردند که دولت هوشمند فراتر از دولت الکترونیک، با بهره گیری راهبردی از فناوری و داده، به دنبال افزایش کارایی، شفافیت، پاسخگویی، مشارکت شهروندان و توسعه پایدار است.

به گزارش پایگاه خبری حکمرانی هوشمند، در چکیده این مقاله آمده است:

با گسترش فناوری های دیجیتال، اینترنت اشیاء، هوش مصنوعی و داده های کلان، دولت ها در جهان در مسیر گذار از مدل های سنتی به دولت هوشمند حرکت کرده اند. دولت هوشمند فراتر از دولت الکترونیک، با بهره گیری راهبردی از فناوری و داده، به دنبال افزایش کارایی، شفافیت، پاسخگویی، مشارکت شهروندان و توسعه پایدار است. در ایران، با توجه به سیاست های کلان، برنامه های توسعه و اسناد بالادستی، ضرورت طراحی یک مدل بومی برای استقرار دولت هوشمند احساس می شود. هدف این پژوهش، شناسایی ابعاد و مولفه های دولت هوشمند در جمهوری اسلامی ایران و ارائه یک مدل مفهومی بومی است. این پژوهش با تحلیل مضمون به روش گراندد تئوری نتایج حاصل از منابع کتابخانه ای و مصاحبه ها را تجزیه و تحلیل و با رویکردی آمیخته (کیفی و کمی) نسبت به اعتبار بخشی به نتایج بدست آمده از نظرات جامعه نمونه شامل خبرگان آشنا به موضوع استفاده کرده است. یافته های پژوهش منجر به شناسایی شش بعد اصلی شامل حکمرانی، خدمات، داده، فناوری، زیرساخت و امنیت سایبری شد. این ابعاد در مجموع شامل ۳۴ مولفه می باشد. یافته ها نشان می دهد که موفقیت در پیاده سازی دولت هوشمند مستلزم توجه هم زمان به ظرفیت های فناوری، ساختار سازمانی، مشارکت شهروندان و امنیت داده هاست. این مدل مفهومی می تواند به سیاست گذاران در برنامه ریزی راهبردی، هماهنگی بین نهادی و ارتقای کیفیت خدمات عمومی کمک کند و مسیر گذار ایران را از دولت سنتی به دولت هوشمند تسهیل نماید. نتایج این پژوهش زمینه ساز تحقیقات آتی در توسعه ابزارهای ارزیابی و سیاست گذاری هوشمند در ایران خواهد بود.

این مقاله سال ۱۴۰۵ در نشریه سیاست پژوهی تحول در علوم انسانی، سال پنجم شماره ۱ منتشر شده است.

انتهای پیام