رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند، با تأکید بر ضرورت تنوع‌بخشی به سبد تولید برق و انرژی کشور، گفت: وابستگی بیش از حد به یک یا چند منبع انرژی می‌تواند تاب‌آوری زیرساخت‌های کشور را در برابر بحران‌ها کاهش دهد و به همین دلیل باید از ظرفیت‌های متنوع برای تأمین پایدار انرژی استفاده کرد.

سیدطه‌حسین مدنی در گفت و گو با پایگاه خبری حکمرانی هوشمند، با اشاره به ضرورت تنوع‌بخشی به سبد تولید برق کشور برای حل چالش ناترازی، گفت: میکرو رآکتورهای هسته‌ای یکی از شیوه‌های ایمن برای تنوع‌بخشی به سبد انرژی کشور است. این زیرساخت‌ها را می‌توان در نقاط پراکنده و امن مستقر کرد.

وی افزود: تنوع‌بخشی به سبد انرژی را نباید صرفاً به معنای افزایش تعداد نیروگاه‌ها یا افزودن یک فناوری جدید به ظرفیت موجود دانست، بلکه این موضوع باید با هدف افزایش تاب‌آوری شبکه انرژی و کاهش آسیب‌پذیری کشور در برابر اختلال در یک منبع یا یک بخش از زنجیره تأمین دنبال شود.

رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند با اشاره به وضعیت ناترازی انرژی در کشور اظهار کرد: ایران با وجود برخورداری از ذخایر قابل توجه نفت و گاز، با مسئله ناترازی انرژی مواجه است؛ موضوعی که نشان می‌دهد برخورداری از منابع طبیعی به تنهایی تضمین‌کننده تأمین پایدار انرژی نیست و نحوه تولید، انتقال، توزیع و مصرف انرژی نیز باید مورد توجه قرار گیرد.

مدنی ادامه داد: وابستگی شدید بخش‌های مختلف اقتصاد به گاز، در زمان بروز محدودیت در تأمین این حامل انرژی می‌تواند سایر بخش‌ها از جمله نیروگاه‌ها و صنایع را نیز تحت تأثیر قرار دهد. از این رو، متنوع کردن سبد تولید انرژی و استفاده از فناوری‌ها و منابع مختلف می‌تواند یکی از ابزارهای کاهش این آسیب‌پذیری باشد.

وی با اشاره به ظرفیت میکرورآکتورهای هسته‌ای گفت: یکی از ویژگی‌های این فناوری، امکان استقرار زیرساخت‌های کوچک‌تر در نقاط مختلف است. این پراکندگی می‌تواند در کنار ملاحظات ایمنی، به افزایش تاب‌آوری شبکه‌های تأمین برق و کاهش تمرکز زیرساخت‌های حیاتی در نقاط محدود کمک کند.

رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند خاطرنشان کرد: توسعه ظرفیت تولید، به تنهایی پاسخگوی مسئله ناترازی انرژی نیست و باید همزمان به سمت اصلاح الگوی مصرف و افزایش بهره‌وری حرکت کرد. اگرچه دولت‌ها برای جبران بخشی از ناترازی برق و گاز به افزایش تولید و توسعه روش‌های جدید، از جمله برق خورشیدی، توجه کرده‌اند، اما کاهش مصرف از مسیر افزایش بهره‌وری می‌تواند راهکاری سریع‌تر و کم‌هزینه‌تر باشد.

مدنی افزود: در کنار توسعه منابع جدید انرژی، باید پروژه‌هایی در اولویت قرار گیرند که بازدهی بالاتر و دوره بازگشت سرمایه کوتاه‌تری دارند. بهینه‌سازی مصرف در ساختمان‌ها، صنایع و تأسیسات هم می‌تواند بخشی از فشار موجود بر شبکه انرژی را کاهش دهد.

وی با اشاره به نقش ساختمان‌های عمومی در مصرف انرژی اظهار کرد: دولت به دلیل در اختیار داشتن حجم قابل توجهی از ساختمان‌های اداری، می‌تواند اصلاح مصرف انرژی را از مجموعه‌های خود آغاز کند. بخش قابل توجهی از انرژی در ساختمان‌های عمومی به دلیل فرسودگی تجهیزات، ضعف عایق‌بندی و استفاده از سامانه‌های ناکارآمد هدر می‌رود.

رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند ادامه داد: هوشمندسازی موتورخانه‌ها، اصلاح سیستم‌های سرمایشی و گرمایشی، استفاده از تجهیزات کم‌مصرف و اصلاح رفتار مصرف‌کنندگان می‌تواند در کاهش مصرف انرژی مؤثر باشد و در کنار افزایش ظرفیت تولید، به مدیریت ناترازی کمک کند.

مدنی همچنین بر اهمیت پراکندگی زیرساخت‌های حیاتی تأکید کرد و گفت: در طراحی آینده شبکه انرژی کشور باید علاوه بر موضوع تولید، ملاحظات تاب‌آوری و پدافند غیرعامل نیز مورد توجه قرار گیرد. پراکنده‌سازی بخشی از زیرساخت‌های تولید انرژی و استفاده از فناوری‌های متنوع می‌تواند وابستگی شبکه به نقاط محدود را کاهش دهد.

وی خاطرنشان کرد: عبور از ناترازی انرژی نیازمند مجموعه‌ای از اقدامات همزمان است؛ از یک سو باید ظرفیت تولید از منابع مختلف از جمله انرژی‌های تجدیدپذیر و هسته‌ای توسعه پیدا کند و از سوی دیگر، مصرف انرژی در بخش‌های مختلف اقتصادی و عمومی کاهش یابد.

مدنی افزود: در نهایت، هدف از تنوع‌بخشی به سبد انرژی باید ایجاد یک نظام انرژی تاب‌آور، پایدار و کم‌ریسک باشد؛ نظامی که در برابر اختلال در یک منبع یا زیرساخت، امکان تداوم تأمین انرژی را داشته باشد و بتواند نیازهای بخش خانگی، صنعت و سایر بخش‌های اقتصادی را با کمترین آسیب پاسخ دهد.

انتهای پیام