احمد کریمی پور دانش آموخته کارشناسی ارشد شهرسازی دانشگاه یاسوج در مقاله «واکاوی مولفههای آمادگی شهروندان در تحقق الگوی حکمرانی هوشمند شهری (مطالعه موردی: شهروندان شهر بهبهان)» عنوان کرد که در ادبیات حکمرانی هوشمند، موفقیت سیاستها و پروژههای شهر هوشمند وابسته به سطح آمادگی شهروندان در ابعاد دانشی، فناورانه، فرهنگی و نهادی تلقی میشود.
به گزارش پایگاه خبری حکمرانی هوشمند، در چکیده این مقاله آمده است:
هدف این پژوهش «واکاوی مولفههای آمادگی شهروندان در تحقق الگوی حکمرانی هوشمند شهری» با تأکید بر مطالعه موردی شهروندان شهر بهبهان است. در ادبیات حکمرانی هوشمند، موفقیت سیاستها و پروژههای شهر هوشمند وابسته به سطح آمادگی شهروندان در ابعاد دانشی، فناورانه، فرهنگی و نهادی تلقی میشود و با وجود رشد توجه به این حوزه در ایران، شهرهای کوچک و متوسطی مانند بهبهان کمتر بهطور اختصاصی بررسی شدهاند. بر همین اساس، هدف اصلی این پژوهش سنجش سطح آمادگی شهروندان بهبهان، بررسی نقش متغیرهایی مانند تحصیلات، اعتماد نهادی، دسترسی به زیرساخت و تفاوتهای فضایی محلات، و تبیین تأثیر آنها بر تحقق حکمرانی هوشمند شهری است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی–تحلیلی و بهصورت پیمایشی انجام شده است. جامعه آماری شامل کلیه شهروندان ۱۸ سال به بالای شهر بهبهان بوده و با استفاده از فرمول کوکران، نمونهای به حجم ۳۸۴ نفر انتخاب شده است. روش نمونهگیری بهصورت طبقهای متناسب با محلات (بافت قدیم و جدید) انجام و دادهها با پرسشنامه محققساخته، مبتنی بر ادبیات شهر هوشمند و حکمرانی هوشمند، گردآوری شده است. روایی ابزار با بهرهگیری از نظر خبرگان و روایی سازه با تحلیل عاملی تأییدی و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ مورد تأیید قرار گرفته است. برای تجزیه و تحلیل دادهها از آمار توصیفی، آزمون t تکنمونهای، ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه و آزمون t مستقل استفاده شده است. یافتهها نشان داد میانگین آمادگی شهروندان برای مشارکت در حکمرانی هوشمند بهطور معناداری پایینتر از حد متوسط نظری است؛ به بیان دیگر، سطح آمادگی شهروندان بهبهان در وضعیت متوسط رو به پایین قرار دارد. بین سطح تحصیلات و تمایل به تحقق حکمرانی هوشمند رابطه مثبت و معنادار به دست آمد، بهطوری که با افزایش سطح تحصیلات، تمایل شهروندان به پذیرش و حمایت از حکمرانی هوشمند افزایش مییابد. نتایج رگرسیون چندگانه نشان داد که اعتماد نهادی و دسترسی به زیرساخت هر دو بر کاهش عدم آمادگی شهروندان تأثیر معنادار دارند، اما ضریب استاندارد اعتماد نهادی از دسترسی به زیرساخت بزرگتر است و به این معناست که اعتماد به نهادهای شهری نقش برجستهتری نسبت به صرف توسعه زیرساختهای فنی در شکلگیری آمادگی شهروندان ایفا میکند. همچنین، نتایج آزمون t مستقل حاکی از آن بود که آمادگی شهروندی در محلات بافت جدید بهطور معناداری بالاتر از محلات بافت قدیم است که این امر بیانگر وجود تفاوتهای فضایی و اجتماعی در سطح آمادگی شهروندان در سطح شهر است. نتایج این پژوهش نشان میدهد که تحقق الگوی حکمرانی هوشمند شهری در بهبهان بیش از هر چیز نیازمند سرمایهگذاری همزمان بر ارتقای سواد و آگاهی شهروندان، تقویت اعتماد نهادی، توسعه عادلانه زیرساختهای فناورانه و توجه به تفاوتهای فضایی میان محلات است. تقویت آموزش شهروندی، برنامههای ارتقای سواد دیجیتال، شفافیت و پاسخگویی مدیریتی و طراحی سیاستهای محلهمحور از جمله راهکارهایی است که میتواند سطح آمادگی شهروندان را افزایش داده و زمینه را برای استقرار اثربخش حکمرانی هوشمند در شهرهای کوچک و متوسطی مانند بهبهان فراهم سازد.
انتهای پیام
