عباس آزادی، تحلیلگر اقتصاد سیاسی و عضو هیئت علمی دانشگاه ایلام، با تأکید بر اهمیت ژئوپلیتیک ایران، معتقد است که صیانت از خاک کشور فراتر از یک وظیفه سرزمینی، بخشی از منطق بقا و قدرت در اقتصاد سیاسی است. او در این باره توضیح می‌دهد: صیانت از خاک ایران، صرفاٌ یک وظیفه سرزمینی نیست بلکه تجلی یک منطق عمیق در اقتصاد سیاسی بقا و قدرت است.

به گزارش پایگاه خبری حکمرانی هوشمند، یکی از مهم‌ترین مزیت‌های ایران، موقعیت استراتژیک آن در شاهراه‌های تجاری جهان است. آزادی با اشاره به تنگه هرمز بیان می‌کند: در چنین چارچوبی، تنگه هرمز به‌مثابه یکی از مهم‌ترین گلوگاه‌های انرژی جهان، جایگاهی تعیین‌کننده در موازنه قدرت اقتصادی دارد. بخش قابل‌توجهی از تجارت نفت و گاز جهان از این مسیر عبور می‌کند و هرگونه نااطمینانی در آن، مستقیماٌ به افزایش قیمت‌های جهانی انرژی منجر می‌شود. این واقعیت، برای ایران یک اهرم ساختاری ایجاد می‌کند؛ اهرمی که در بلندمدت می‌تواند به اشکال مختلف درآمدزایی- از تقویت موقعیت در بازار انرژی تا توسعه خدمات لجستیکی، ترانزیتی و حتی تنظیم‌گری منطقه‌ای- تبدیل شود، به بیان دیگر، تنگه هرمز فقط یک مسیر عبور نیست، بلکه یک دارایی راهبردی با قابلیت خلق ارزش پایدار است.

در شرایط تنش‌های جهانی، ایران با تکیه بر «اقتصاد تاب‌آوری فعال» می‌تواند تهدیدها را به فرصت تبدیل کند. آزادی در این خصوص خاطرنشان می‌کند: در سناریوی تقابل، آنچه معادله را به نفع ایران تغییر می‌دهد، «اقتصادِ تاب‌آوری فعال» است، اقتصادی که از دل فشار، فرصت می‌سازد. اختلال در زنجیره‌های تأمین جهانی، افزایش هزینه‌های بیمه و حمل‌ونقل، و ناامنی مسیرهای جایگزین، همگی به‌صورت ساختاری به سود کشوری عمل می‌کند که هم منابع حیاتی را در اختیار دارد و هم بر مسیرهای کلیدی اشراف ژئوپلیتیکی دارد. این یعنی تبدیل تهدید به مزیت و فشار به ابزار چانه‌زنی مؤثر.

او همچنین به تغییر الگوی اقتصادی ایران اشاره می‌کند: آزادی یادآور شد: از سوی دیگر، تجربه سال‌های اخیر نشان داده است، که اقتصاد ایران در حال گذار به یک الگوی درون‌زا و شبکه‌محور است؛ الگویی، که با گسترش پیوند با اقتصادهای منطقه‌ای و قدرت‌های نوظهور، وابستگی به ساختارهای سنتی را کاهش داده است. این تحول، در شرایط جنگی، ظرفیت بازآرایی سریع روابط تجاری و حفظ جریان درآمدی را تقویت می‌کند.

نقش کلیدی حکمرانی هوشمند و انسجام ملی

وی ادامه داد: در نهایت، تداوم شرایط به نفع ایران در گرو هم‌افزایی سه مؤلفه کلیدی انسجام داخلی، حکمرانی هوشمند و بهره‌برداری فعال از تحولات نظم بین‌الملل است، در این چارچوب، حتی در شدیدترین سناریوهای تقابل، ایران می‌تواند با تکیه بر دارایی‌های راهبردی خود- به‌ویژه جایگاه بی‌بدیل در تنگه هرمز- نه‌تنها هزینه‌ها را مدیریت کند بلکه موقعیت اقتصادی و ژئوپلیتیکی خود را در بلندمدت ارتقا دهد.

عضو هیات علمی گروه آموزشی اقتصاد دانشگاه ایلام و تحلیلگر اقتصاد سیاسی گفت: در رگ‌های تاریخ ایران، وطن‌دوستی نه یک شعار، بلکه یک سنت ریشه‌دار و زنده است؛ ملتی که در بزنگاه‌های تاریخی، از دل تهدیدها حماسه ساخته است. حضور مردم در خیابان‌ها و تجلی همبستگی ملی، بازتاب همان حافظه تاریخیِ مقاومت و عزت‌طلبی است، که نسل به نسل منتقل شده است. این ایستادگی جمعی، سرمایه‌ای اجتماعی است که نه‌تنها پشتوانه امنیت ملی بلکه ضامن تداوم اقتدار و پایداری ایران در برابر هرگونه فشار بیرونی است.

انتهای پیام