انرژی هسته‌ای طی سال‌های گذشته در ایران به یکی از بخش‌های مهم توسعه علمی، پزشکی، کشاورزی، صنعتی و حوزه انرژی تبدیل شده است. رئیس‌جمهوری نیز در سخنرانی اخیر خود در سازمان ملل بر همین موضوع تأکید کرد و گفت ایران فناوری هسته‌ای را برای توسعه و پیشرفت دنبال می‌کند و نه برای ساخت سلاح یا تهدید سایر کشورها و در عین حال بر حق ایران برای بهره‌مندی صلح‌آمیز از دانش و فناوری هسته‌ای تأکید کرد.
به گزارش پایگاه خبری حکمرانی هوشمند، مسعود پزشکیان با اشاره به اینکه طی سال‌های گذشته برنامه هسته‌ای ایران عمدتاً با مفاهیمی مانند سانتریفیوژ، غنی‌سازی، تحریم و بمب مطرح شده است، اظهار کرد که از نگاه مردم ایران، فناوری هسته‌ای بخشی از حق توسعه کشور محسوب می‌شود. وی تأکید کرد: «انرژی هسته‌ای برای بیماران ما درمان، برای کشاورزی، امنیت غذایی، برای صنعت، فناوری و برای آینده، برقی پایدار است. ایران نمی‌پذیرد دانش هسته‌ای امتیاز انحصاری چند کشور باشد. ایران سلاح هسته‌ای را عامل امنیت نمی‌داند، اما از حق خود برای علم، صنعت و انرژی صلح‌آمیز نیز صرف‌نظر نخواهد کرد. به صراحت می‌گوییم نه سلاح هسته‌ای، نه محرومیت از دانش هسته‌ای.»
چشم‌انداز تولید ۲۰ هزار مگاوات برق هسته‌ای
همان‌طور که رئیس‌جمهوری در نیویورک بیان کرد، دانش هسته‌ای علاوه بر کاربردهای گسترده در حوزه‌هایی مانند پزشکی، کشاورزی و امنیت غذایی، می‌تواند در آینده صنعت برق کشور و تأمین پایدار انرژی نیز نقش مهمی داشته باشد؛ موضوعی که پیش از این محمد اسلامی، رئیس سازمان انرژی اتمی، نیز بر آن تأکید کرده و از برنامه تولید ۲۰ هزار مگاوات برق هسته‌ای تا سال ۱۴۲۰ سخن گفته بود.
این هدف بر مبنای سیاست‌های کلی ابلاغ‌شده در سال ۱۳۷۹ و تأکید بر تنوع‌بخشی به منابع انرژی و توسعه نیروگاه‌های هسته‌ای دنبال می‌شود. پروژه‌هایی همچون «ایران‌مکران»، «ایران‌هرمز»، «واحد سوم بوشهر» و طرحی در استان گلستان نیز در همین چارچوب مطرح شده‌اند. به گفته محمد اسلامی، هر یک از این پروژه‌ها می‌توانند سالانه یک میلیارد یورو صرفه‌جویی در مصرف سوخت‌های فسیلی ایجاد کنند و کشور را به سمت کربن صفر سوق دهند.
با توجه به اهمیت این مسئله، اندیشکده حکمرانی هوشمند نشستی با حضور کارشناسان حوزه‌های پدافند غیرعامل، انرژی و زیرساخت، امنیت اقتصادی، هوش مصنوعی و فناوری‌های آینده، توسعه پایدار اقتصادی، اصناف، شرکت‌های صنعتی، تجار کالا و انرژی، نیروهای نظامی و انتظامی و همچنین فعالان حوزه مبارزه با قاچاق کالا، سوخت و حامل‌های انرژی برگزار کرد.
سیدطه‌حسین مدنی، رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند، در ابتدای این نشست با اشاره به جایگاه انرژی هسته‌ای در سبد برق کشورهای مختلف جهان گفت: انرژی هسته‌ای در سبد انرژی ایالات متحده بیش از ۱۸ درصد سهم دارد و موجب شده این کشور همچنان بزرگترین ناوگان هسته‌ای جهان را در اختیار داشته باشد و ۷۸۲ تراوات ساعت برق هسته‌ای تولید کند.
جایگاه برق هسته‌ای در کشورهای جهان
این متخصص حوزه انرژی با اشاره به وضعیت فرانسه اظهار کرد: بر اساس داده‌های عمومی، فرانسه یکی از بزرگترین تولیدکنندگان برق هسته‌ای در جهان است و بیش از ۶۷ درصد برق مورد نیاز خود را از نیروگاه‌های اتمی تأمین می‌کند. تولید برق هسته‌ای این کشور نیز به حدود ۳۶۵ تراوات ساعت می‌رسد.
این کارشناس ارشد انرژی درباره کره جنوبی نیز گفت: انرژی هسته‌ای در این کشور جایگاهی محوری و راهبردی دارد و در سال ۲۰۲۴ حدود ۳۲ درصد از برق تولیدشده در کره جنوبی، معادل حدود ۱۸۰ تراوات ساعت، از نیروگاه‌های هسته‌ای تأمین شده است.
مدنی با اشاره به تجربه ژاپن در حوزه انرژی هسته‌ای تصریح کرد: پس از حادثه تأسف‌بار فوکوشیما در سال ۲۰۱۱، ژاپن تمامی راکتورهای هسته‌ای خود را به دلایل ایمنی متوقف کرد و شبکه برق این کشور به میزان زیادی به واردات گران‌قیمت گاز طبیعی مایع و زغال‌سنگ وابسته شد. با این حال، افزایش هزینه واردات سوخت‌های فسیلی و فشار اقتصادی واردشده بر صنایع باعث شد ژاپن طی یک دهه گذشته روند بازگشایی راکتورها را با استانداردهای ایمنی جدید و ارتقایافته دنبال کند. در نتیجه، سهم انرژی هسته‌ای در برق ژاپن در سال ۲۰۲۴ به حدود هشت درصد، معادل حدود ۸۵ تراوات ساعت، رسید.
وی افزود: کانادا نیز با وجود برخورداری از ظرفیت بالای تولید برق‌آبی، توسعه انرژی هسته‌ای را کنار نگذاشته است و طبق آخرین آمار، حدود ۱۳.۵ درصد از برق این کشور، معادل بیش از ۸۱ تراوات ساعت، توسط نیروگاه‌های هسته‌ای تولید می‌شود.
مدنی ادامه داد: در اسپانیا نیز با وجود برخورداری از ظرفیت گسترده انرژی خورشیدی، برق هسته‌ای جایگاه قابل توجهی دارد و تولید بیش از ۵۲ تراوات ساعت برق هسته‌ای، سهم این انرژی را به حدود ۲۰ درصد از سبد برق این کشور رسانده است. از نگاه اسپانیا، برق اتمی همچون لنگری برای حفظ ثبات شبکه برق عمل می‌کند.
وی با اشاره به سوئد گفت: نیروگاه‌های هسته‌ای این کشور در سال ۲۰۲۴ حدود ۳۰ درصد از کل برق سوئد، معادل حدود ۴۹ تراوات ساعت، را تولید کردند.
رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند درباره بریتانیا نیز اظهار کرد: در سال ۲۰۲۴، انرژی هسته‌ای ۱۲.۳ درصد از سبد برق بریتانیا، معادل ۳۷.۳ تراوات ساعت، را به خود اختصاص داد. با توجه به قدیمی شدن بخشی از راکتورهای این کشور، بریتانیا قصد دارد با ساخت نیروگاه‌های جدید و تمرکز بر توسعه و تجاری‌سازی راکتورهای کوچک ماژولار، ظرفیت تولید برق پایه خود را در دهه‌های آینده حفظ و تقویت کند.
مدنی درباره فنلاند نیز گفت: این کشور با هدف افزایش امنیت انرژی از طریق توسعه زیرساخت‌ها، فاز سوم نیروگاه هسته‌ای اولکیلوتو را که یکی از راکتورهای مدرن اروپا محسوب می‌شود، وارد مدار کرده است. در نتیجه، سهم انرژی هسته‌ای در تولید برق فنلاند در سال ۲۰۲۴ به ۳۹.۱ درصد، معادل ۳۱.۱ تراوات ساعت، افزایش یافته است.
وی افزود: انرژی هسته‌ای در بلژیک نیز همچنان سهم قابل توجهی دارد و این کشور در سال ۲۰۲۴ حدود ۳۰ تراوات ساعت برق هسته‌ای تولید کرد که معادل ۴۰.۵ درصد برق شبکه آن بود. بحث درباره زمان‌بندی خروج از انرژی هسته‌ای در بلژیک سال‌ها ادامه داشته است، اما بحران امنیت انرژی در اروپا موجب شد دولت این کشور در سیاست‌های خود بازنگری کند و فعالیت برخی راکتورهای مهم را برای مدت بیشتری ادامه دهد.
مدنی با اشاره به جمهوری چک اظهار کرد: بیش از ۴۰ درصد برق این کشور در سال ۲۰۲۴ توسط نیروگاه‌های هسته‌ای تولید شد و مجموع تولید برق هسته‌ای جمهوری چک به ۲۸ تراوات ساعت رسید.
رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند درباره هلند نیز گفت: سهم انرژی هسته‌ای در این کشور که از ظرفیت بالایی در حوزه انرژی بادی برخوردار است، در سال ۲۰۲۴ تنها حدود ۲.۸ درصد، معادل ۳.۴ تراوات ساعت، بود؛ با این حال دولت این کشور با توجه به ضرورت تنوع‌بخشی به منابع انرژی، برنامه‌هایی برای احداث راکتورهای جدید و افزایش سهم انرژی هسته‌ای در نظر گرفته است.
تجربه آلمان و ایتالیا در حذف برق هسته‌ای
وی در ادامه با اشاره به تجربه آلمان در کنار گذاشتن انرژی هسته‌ای اظهار کرد: آلمان در سال ۲۰۲۳ تمامی نیروگاه‌های هسته‌ای خود را تعطیل کرد و تولید برق هسته‌ای در این کشور به صفر رسید. پس از آن، در بحران‌هایی مانند توقف واردات گاز از روسیه، این کشور با چالش‌های جدی مواجه شد و ناچار شد برای تأمین انرژی بیشتر به زغال‌سنگ و همچنین واردات گسترده برق از فرانسه متکی شود.
مدنی افزود: تولید برق هسته‌ای در ایتالیا نیز صفر است و این مسئله موجب شده این کشور برای تولید برق تا حد زیادی به واردات گاز وابسته باشد.
وی خاطرنشان کرد: بررسی وضعیت برق هسته‌ای در کشورهای مختلف نشان می‌دهد رویکرد جهانی طی یک دهه گذشته بیشتر به سمت تنوع‌بخشی به منابع تولید برق و افزایش توجه به انرژی هسته‌ای حرکت کرده است. این روند در آمار تولید جهانی برق هسته‌ای نیز قابل مشاهده است؛ به‌گونه‌ای که در سال ۲۰۲۴ حدود ۲۶۶۷ تراوات ساعت برق هسته‌ای در جهان تولید شده است.
ناترازی انرژی در ایران و نقش برق هسته‌ای
مدنی با اشاره به ضرورت توسعه برق هسته‌ای در ایران همگام با تحولات جهانی و با توجه به ناترازی انرژی کشور گفت: توسعه برق هسته‌ای می‌تواند یکی از محورهای اصلی برای متنوع کردن سبد انرژی ایران باشد.
این کارشناس ارشد انرژی درباره وضعیت فعلی تولید برق کشور اظهار کرد: در حال حاضر حدود ۸۵ درصد برق ایران به گاز طبیعی وابسته است و این وابستگی به ناترازی انرژی دامن زده و مشکلاتی مانند اختلال در تولید صنایع بزرگ و اصناف، افزایش قاچاق سوخت پشتیبان و افزایش آسیب‌پذیری زیرساخت‌های حیاتی در برابر تهدیدات امنیتی را ایجاد کرده است. این شرایط همزمان بر بودجه عمومی دولت، رفاه خانوارها، شاخص‌های زیست‌محیطی و روندهای کلان امنیت ملی نیز اثر گذاشته است.
وی ادامه داد: توسعه و متنوع‌سازی منابع تولید برق علاوه بر آنکه می‌تواند پاسخی مبتنی بر الزامات پدافند غیرعامل به این چالش‌ها باشد، برای همراه شدن کشور با روندهای جهانی مانند توسعه خودروهای برقی، برقی‌سازی حمل‌ونقل و تأمین انرژی مورد نیاز زیرساخت‌های هوش مصنوعی نیز ضرورت دارد.
مدنی با تأکید بر اهمیت جایگاه برق هسته‌ای در این ترکیب گفت: برنامه‌های توسعه کشور و در ادامه سازمان انرژی اتمی، با توجه به همین ضرورت، هدف تولید ۲۰ هزار مگاوات برق هسته‌ای تا سال ۱۴۲۰ را دنبال می‌کنند. اجرای این برنامه به حدود ۸۰ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری داخلی و خارجی نیاز دارد و بخش عمده پروژه‌ها در مناطق ساحلی مستعد، به‌ویژه جنوب کشور، جانمایی شده‌اند تا ضمن استفاده از منابع عظیم آب برای خنک‌سازی، زمینه توسعه اقتصاد دریامحور در سواحلی مانند مکران را فراهم کنند.
برق هسته‌ای و توسعه حمل‌ونقل برقی
رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند در ادامه به موضوع برقی‌سازی حمل‌ونقل اشاره کرد و گفت: برقی شدن حمل‌ونقل می‌تواند پاسخی به ناترازی فزاینده بنزین و گازوئیل و همچنین آلودگی شدید و متمرکز هوای کلان‌شهرها باشد.
وی افزود: جایگزینی میلیون‌ها خودروی بنزینی با خودروهای الکتریکی می‌تواند مصرف بیش از ۱۲۰ میلیون لیتر بنزین در روز را به میزان قابل توجهی کاهش دهد و وابستگی کشور به واردات بنزین را کم کند. با این حال، اگر میلیون‌ها خودروی برقی وارد چرخه حمل‌ونقل شوند اما برق مورد نیاز آنها همچنان توسط نیروگاه‌های حرارتی فرسوده و وابسته به گاز، گازوئیل و مازوت تولید شود، هدف اصلی این سیاست محقق نخواهد شد.
مدنی توضیح داد: در چنین شرایطی آلودگی از اگزوز خودروها به دودکش نیروگاه‌ها منتقل خواهد شد و در فصل سرد نیز مشکل کمبود گاز شدت بیشتری خواهد گرفت. بنابراین برای اینکه برقی‌سازی حمل‌ونقل واقعاً به نتیجه برسد، شبکه برق کشور باید از ظرفیت‌های جدید، پایدار و بدون انتشار کربن، از جمله برق هسته‌ای، برخوردار شود.
این کارشناس ارشد انرژی ادامه داد: نیروگاه‌های هسته‌ای به دلیل تولید مستمر و بار پایه بودن، می‌توانند منبع مناسبی برای تأمین انرژی مورد نیاز شارژ خودروهای برقی باشند. در ساعات پایانی شب که میزان مصرف صنعتی و تجاری برق کاهش می‌یابد، نیروگاه هسته‌ای همچنان می‌تواند با ظرفیت بالا به تولید ادامه دهد و برق مازاد و ارزان را برای شارژ ناوگان حمل‌ونقل مورد استفاده قرار داد، بدون اینکه فشار بیشتری بر منابع گاز طبیعی وارد شود.
وی درباره آثار اقتصادی این موضوع نیز گفت: هزینه تأمین برق خودروهای الکتریکی بر اساس تعرفه‌های داخلی به مراتب کمتر از هزینه تمام‌شده، وارداتی و قاچاق‌پذیر بنزین است. دولت می‌تواند با کاهش واردات بنزین و حذف یارانه‌های پنهان مرتبط با قاچاق، منابع آزادشده را به توسعه زیرساخت‌های هوشمند شارژ اختصاص دهد و تأمین مالی پروژه‌های بزرگ برای ساخت راکتورهای جدید هسته‌ای و شبکه‌های هوشمند شارژ خودرو را تسهیل کند.
برق هسته‌ای، تجدیدپذیرها و امنیت شبکه
مدنی در مقایسه برق هسته‌ای با برخی دیگر از شیوه‌های تولید برق اظهار کرد: افزایش سهم انرژی خورشیدی و بادی در شبکه نیازمند توسعه هزاران کیلومتر خطوط انتقال جدید، استفاده از سامانه‌های ذخیره‌سازی گران‌قیمت و ایجاد ظرفیت‌های پشتیبان است. در بسیاری از مواقع نیز نیروگاه‌های فسیلی باید برای زمان‌هایی که باد نمی‌وزد یا تابش خورشید کافی نیست، همچنان در مدار آماده‌باش باشند.
وی ادامه داد: در شبکه‌هایی که سهم انرژی‌های تجدیدپذیر متغیر در آنها بالا است، هزینه‌های مربوط به اتصال این منابع به شبکه، تنظیم فرکانس و ایجاد تعادل می‌تواند هزینه واقعی برق را برای مصرف‌کننده و صنعت افزایش دهد.
رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند گفت: ترکیبی متوازن از ظرفیت بالای برق هسته‌ای به عنوان منبع بار پایه و قابل کنترل در کنار انرژی‌های تجدیدپذیر می‌تواند هزینه‌های سیستمی کربن‌زدایی، پایداری ولتاژ و امنیت تأمین برق را کاهش دهد. در شرایط اقلیمی و زیرساختی ایران، راکتوری با ضریب دسترسی بیش از ۹۰ درصد می‌تواند در تمام ساعات شبانه‌روز و فصول سال بار پایه شبکه را تأمین کند.
وی افزود: نیروگاه ۱۰۰۰ مگاواتی اتمی بوشهر نمونه‌ای از این ظرفیت است و طی سال‌های فعالیت خود توانسته از مصرف بیش از ۱۰۵ میلیون بشکه سوخت فسیلی جلوگیری کرده و میلیاردها دلار صرفه‌جویی ارزی برای کشور ایجاد کند.
برق هسته‌ای و الزامات پدافند غیرعامل
مدنی در ادامه با اشاره به موضوع پدافند غیرعامل اظهار کرد: زیرساخت‌های انرژی کشور در سال‌های اخیر با مجموعه‌ای از تهدیدات ژئوپلیتیک، حملات نظامی، خرابکاری‌های سایبری و تحریم‌ها مواجه بوده‌اند و در چنین شرایطی رعایت الزامات پدافند غیرعامل اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
وی افزود: سازمان پدافند غیرعامل طی سال‌های گذشته مجموعه‌ای از سیاست‌ها و تدابیر را برای ایمن‌سازی، مصون‌سازی و افزایش تاب‌آوری زیرساخت‌های حیاتی و حساس در برابر تهدیدات مختلف، از حملات نظامی و موشکی تا حملات سایبری، پالس‌های الکترومغناطیسی و حوادث ناشی از مواد شیمیایی و پرتوی، تدوین و اجرا کرده است.
رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند با تأکید بر ضرورت تمرکززدایی در ساختار تولید انرژی و توسعه نیروگاه‌های هسته‌ای در امتداد نوار ساحلی مکران، دریای عمان و خلیج فارس گفت: در شرایط بحرانی و حتی در صورت آسیب دیدن شبکه‌های تأمین سوخت فسیلی، این نیروگاه‌ها می‌توانند به عنوان لنگرگاه شبکه به تولید مستمر برق ادامه دهند.
راکتورهای کوچک ماژولار؛ نسل جدید نیروگاه‌های هسته‌ای
وی با اشاره به راکتورهای کوچک ماژولار به عنوان یکی از فناوری‌های جدید و عملیاتی جهان اظهار کرد: نسل جدید راکتورهای کوچک ماژولار (SMR) و راکتورهای پیشرفته نسل سوم و چهارم به سامانه‌های ایمنی غیرفعال مجهز هستند. در صورت وقوع حوادث جدی مانند قطع برق سایت یا از کار افتادن پمپ‌های خنک‌کننده، این سامانه‌ها بدون نیاز به دخالت اپراتور یا برق خارجی و با استفاده از اصول فیزیکی مانند جریان طبیعی مایعات، انبساط حرارتی و نیروی جاذبه می‌توانند زنجیره واکنش را متوقف کرده و هسته را خنک نگه دارند.
مدنی تصریح کرد: اهمیت توسعه این راکتورها تنها به الزامات پدافند غیرعامل محدود نمی‌شود و از منظر اقتصادی و علمی نیز قابل توجه است. فناوری هسته‌ای در سال‌های اخیر از ساخت راکتورهای بسیار بزرگ به سمت راکتورهای کوچک ماژولار با ظرفیت ۱۰ تا ۳۰۰ مگاوات و همچنین میکرو راکتورها حرکت کرده است. این فناوری می‌تواند برای کشورها ابزاری راهبردی جهت افزایش امنیت انرژی، کربن‌زدایی صنایع دشوار و ایجاد ظرفیت تولید انعطاف‌پذیر باشد.
وی ادامه داد: این فناوری مزیت‌های متعددی دارد که از جمله آنها می‌توان به کاهش ریسک سرمایه‌گذاری، کوتاه‌تر شدن زمان ساخت، برخورداری از سامانه‌های ایمنی غیرفعال، تولید همزمان برق و حرارت صنعتی و حتی شیرین‌سازی آب دریا اشاره کرد؛ موضوعاتی که می‌تواند بخشی از گره‌های صنعت و انرژی کشور را برطرف کند.
بدون برق پایدار، توسعه هوش مصنوعی ممکن نیست
رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند در بخش دیگری از این نشست با اشاره به روندهای جهانی در حوزه هوش مصنوعی و نیاز این فناوری به زیرساخت انرژی گفت: توسعه زیرساخت‌های پردازشی هوش مصنوعی به دسترسی مستمر به توان الکتریکی با قابلیت اطمینان بسیار بالا، در سطح ۹۹.۹۹ درصد، نیاز دارد.
وی افزود: افت ولتاژ یا قطع برق حتی برای کسری از ثانیه می‌تواند عملکرد محاسباتی را مختل کند، مدل‌های در حال آموزش را با مشکل مواجه سازد و خسارت‌های سنگینی به مراکز داده وارد کند. منابع تجدیدپذیر به دلیل ماهیت نوسانی خود بدون استفاده از باتری‌های بسیار گران‌قیمت و با عمر محدود، به‌تنهایی قادر به تأمین چنین سطحی از اطمینان نیستند. بنابراین توسعه برق هسته‌ای به عنوان یک منبع پایدار و قابل اتکا برای همراه شدن ایران با روند جهانی هوش مصنوعی اهمیت دارد.
برق هسته‌ای و حمایت از صنعت، اصناف و تجارت
مدنی در ادامه و در پاسخ به مسائل مطرح‌شده از سوی حاضران در نشست، با اشاره به ضرورت تأمین مستمر برق برای صنایع، اصناف و تجارت کالا اظهار کرد: ناترازی برق و خاموشی‌های مکرر در اوج مصرف تابستان و همچنین قطع ناگهانی گاز در روزهای سرد زمستان، زنجیره تأمین، تولید و ارزش در اقتصاد ایران را با اختلال جدی مواجه کرده و بیشترین آسیب را به بخش‌های مولد، بازار کار و سرمایه‌گذاران وارد می‌کند.
وی افزود: هدف‌گذاری تولید ۲۰ هزار مگاوات برق هسته‌ای با رویکردهایی که مطرح شد، می‌تواند پاسخی هرچند حداقلی به این مشکلات باشد.
رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند ادامه داد: صنایع بزرگ و راهبردی مانند فولاد، مس، آلومینیوم، سیمان و پتروشیمی که بخش مهمی از ارزآوری و اشتغال کشور را بر عهده دارند، در برابر ناترازی انرژی آسیب‌پذیر هستند. این مجموعه‌ها از یک سو با قطعی‌های برنامه‌ریزی‌شده برق و گاز و از سوی دیگر با آسیب‌پذیری زیرساخت‌های محدود تولید برق در برابر تهدیدات مواجه‌اند و در نتیجه خسارت‌های قابل توجهی از توقف تولید، عدم‌النفع و آسیب به تجهیزات متحمل می‌شوند.
مدنی گفت: تأمین برق و حرارت مورد نیاز این صنایع با استفاده از فناوری هسته‌ای و با رعایت اصل پراکندگی، چه از طریق اتصال به شبکه ملی و چه با استقرار راکتورهای اختصاصی SMR برای صنایع خاص، می‌تواند آنها را در برابر شوک‌های ناشی از کمبود گاز زمستانی و خاموشی‌های تابستانی تا حد زیادی مصون کند و استقلال انرژی بیشتری برای صنایع مادر به وجود آورد.
وی خاطرنشان کرد: اصناف، کسب‌وکارهای کوچک و شبکه‌های توزیع نیز در خط مقدم تأمین نیازهای روزمره جامعه قرار دارند. قطعی‌های مکرر و غیرقابل پیش‌بینی برق شهری می‌تواند موجب فساد مواد غذایی و دارویی در سردخانه‌ها و فروشگاه‌ها، اختلال در شبکه‌های مخابراتی، توقف سامانه‌های پرداخت الکترونیکی و اختلال در ارائه خدمات روزمره شود.
مدنی افزود: این اختلالات علاوه بر خسارت مستقیم اقتصادی و کاهش گردش مالی اصناف، می‌تواند موجب افزایش نارضایتی اجتماعی و احساس ناامنی روانی شود. از سوی دیگر، بسیاری از اصناف و مراکز تجاری برای مقابله با خاموشی‌ها مجبور شده‌اند خارج از برنامه خود برای خرید و نصب موتورهای دیزلی و ژنراتورهای بنزینی هزینه کنند. افزایش تعداد این ژنراتورها در شهرها نیز به مصرف سوخت یارانه‌ای، آلودگی صوتی و انتشار آلاینده‌های سمی در معابر شهری دامن می‌زند.
وی ادامه داد: ایجاد شبکه توزیع قدرتمند و پایدار با پشتوانه برق بار پایه هسته‌ای می‌تواند تاب‌آوری جامعه شهری را افزایش دهد و هزینه‌های اضافی و تورم‌زایی را که خاموشی‌ها بر بخش خدمات تحمیل می‌کنند، کاهش دهد.
مدنی گفت: هدف‌گذاری تولید ۲۰ هزار مگاوات برق هسته‌ای تا افق سال ۱۴۲۰ صرفاً یک پروژه مهندسی و زیرساختی نیست، بلکه می‌تواند در حوزه‌هایی مانند امنیت اقتصادی، پدافند غیرعامل، توسعه صنعتی، برقی‌سازی حمل‌ونقل و آماده‌سازی کشور برای اقتصاد دیجیتال و هوش مصنوعی، هرچند به صورت محدود، نقش‌آفرین باشد.
وی با اشاره به تأکیدات مطرح‌شده در کنفرانس‌های اخیر کاپ ۲۸ و کاپ ۲۹ درباره ضرورت سه‌برابر شدن ظرفیت هسته‌ای جهان تا سال ۲۰۵۰، خاطرنشان کرد: این هدف‌گذاری کلان علاوه بر آنکه می‌تواند بخش مهمی از تعهدات و مسئولیت‌های بین‌المللی ایران در زمینه تغییرات اقلیمی و کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای را پوشش دهد، با آزاد کردن منابع ارزشمند فسیلی که پیش‌تر در نیروگاه‌ها مصرف می‌شدند، می‌تواند زمینه تقویت صنایع پایین‌دستی پتروشیمی و ایجاد ثروت پایدار ملی را نیز فراهم کند.
انتهای پیام
