دانشگاه اندونزی با همکاری وزارت کشور، دولت منطقه لامپونگ شمالی و شماری از روستاهای این کشور، اجرای برنامه «روستای هوشمند» را با هدف ایجاد تحول پایدار و مشارکتمحور در مناطق روستایی تقویت میکند.
به گزارش پایگاه خبری حکمرانی هوشمند، این طرح با رویکردی فراتر از دیجیتالیکردن امور اداری روستاها دنبال میشود و بر ایجاد جامعهای باسواد دیجیتال، پاسخگو و سازگار با تحولات فناوری تمرکز دارد.
لا اوده عبدالرحمن، رئیس بخش توانمندسازی و نوآوری اجتماعی دانشگاه اندونزی، تأکید کرد که روستای هوشمند نباید صرفاً به معنای دیجیتالیسازی ساختار اداری روستا تلقی شود، بلکه هدف اصلی، ایجاد تحول در کل زیستبوم روستایی با مشارکت مردم و با رویکردی پایدار است.
وی گفت: «روستای هوشمند فقط درباره دیجیتالیکردن روستا نیست، بلکه درباره جامعهای است که از سواد دیجیتال برخوردار، پاسخگو و سازگار باشد.»
دانشگاه اندونزی همچنین بر این باور است که موفقیت یک روستای هوشمند نباید صرفاً بر اساس تعداد برنامهها یا خدمات دیجیتال ایجادشده سنجیده شود، بلکه باید میزان تأثیرگذاری این اقدامات بر زندگی مردم نیز مورد ارزیابی قرار گیرد.
در الگوی جدید توسعه روستایی، مردم روستا نقش اصلی را برعهده دارند و تنها دریافتکننده خدمات یا برنامههای دولتی نیستند. این رویکرد بر مشارکت شهروندان در فرآیند توسعه تأکید دارد و فناوری را در کنار عوامل اجتماعی و انسانی قرار میدهد.
بر اساس مدل ارائهشده از سوی دانشگاه اندونزی، برنامه روستای هوشمند بر چهار محور اصلی استوار است. نخستین محور، حکمرانی هوشمند یا Smart Governance است که بر ارائه خدمات عمومی مبتنی بر فناوری دیجیتال، شفافیت دادهها و حکمرانی مبتنی بر اطلاعات تأکید دارد.
محور دوم، اقتصاد هوشمند است که دیجیتالیسازی کسبوکارهای خرد، کوچک و متوسط، ایجاد بازارهای آنلاین روستایی و توسعه گردشگری مبتنی بر فناوری را دنبال میکند.
جامعه هوشمند، سومین محور این طرح است که بر ارتقای سواد دیجیتال، توانمندسازی مردم و افزایش مشارکت اجتماعی تمرکز دارد. چهارمین محور نیز محیطزیست هوشمند است که موضوعاتی مانند انرژیهای تجدیدپذیر، مدیریت محیطزیست و کشاورزی هوشمند را دربرمیگیرد.
دانشگاه اندونزی تأکید دارد که فناوری بهتنهایی نمیتواند موفقیت یک روستای هوشمند را تضمین کند. فناوری در این مدل بیشتر نقش ابزار و توانمندساز را دارد و موفقیت نهایی به مشارکت جامعه و شکلگیری حکمرانی سازگار و انعطافپذیر در سطح روستا وابسته است.
این رویکرد نشان میدهد که اندونزی در توسعه روستاهای هوشمند تلاش دارد میان تحول دیجیتال و ظرفیتهای اجتماعی مناطق روستایی پیوند ایجاد کند و مفهوم حکمرانی هوشمند را از سطح خدمات دیجیتال فراتر برده و به مشارکت مردم، شفافیت، توانمندسازی و توسعه پایدار متصل کند.
انتهای پیام
