سیدطه‌حسین مدنی رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند با اشاره به تهدیداتی که اخیراً نسبت به زیرساخت‌های تولید برق کشور صورت گرفته است، گفت: پراکندگی نیروگاه‌ها و زیرساخت‌های انتقال و توزیع برق ایران تا حدودی تهدید خاموشی مطلق را خنثی کرده است، اما با این وجود لازم است تنوع‌بخشی به منابع تولید برق را براساس شاخصه‌های حکمرانی هوشمند در بخش انرژی جدی بگیریم.

مدنی با بیان اینکه کل برق تولیدی در ایران بین 90 تا 100 هزار مگاوات است، گفت: بخش زیادی از این برق توسط نیروگاه‌های حرارتی تأمین می‌شود. دولت با توجه به محدودیت‌هایی که طی سال‌های اخیر وجود داشت و در راستای تنوع‌بخشی به منابع تولید برق، خیلی سریع به سمت توسعه نیروگاه‌های خورشیدی رفت و طی دو سال اخیر 10 درصد به میزان تولید برق تجدیدپذیر کشور اضافه شد.

رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند تصریح کرد: این موضوع از نظر شاخصه‌های حکمرانی هوشمند بخش انرژی و حرکت در مسیر تنوع‌بخشی به منابع تولید برق قابل ارزیابی و قدردانی است. اما نکته مهم اینجاست که دولت باید در این خصوص به تجربه کشورهایی که طی سال‌های اخیر به سمت توسعه برق تجدیدپذیر رفته‌اند هم توجه کرده تا در نهایت گرفتار تله اتلاف زمان و منابع مالی نشود.

وی در این خصوص توضیح داد: تجربه آلمان به عنوان یکی از کشورهای پیشرو در استفاده از انرژی خورشیدی و بررسی تجربه این کشور در استفاده از پنل‌های خورشیدی می‌تواند برای ما بسیار آموزنده باشد. این کشور 12 درصد برق خود را با نیروگاه‌های خورشیدی تأمین می‌کند.

رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند تصریح کرد: یکی از تجربیاتی که می‌تواند برای ما در حرکت به سمت توسعه بیشتر نیروگاه‌های تجدیدپذیر کاربردی باشد؛ چالش ذخیره‌سازی برق تولیدی است که آلمان هم با آن مواجه بود. راهکارهایی که آلمان برای رفع این چالش به کار گرفت بسیار آموزنده است.

وی با بیان اینکه در حقیقت بدون بهره‌مندی از دانش ذخیره‌سازی، امکان توسعه بیشتر نیروگاه‌های تجدیدپذیر وجود ندارد، گفت: آلمان از روش‌های مختلفی برای ذخیره‌سازی برق و متعادل‌سازی نوسانات تولید انرژی‌های تجدیدپذیر استفاده می‌کند. یکی از این روش‌ها، نیروگاه‌های تلمبه‌ای ذخیره‌ای است که در آن آب به مخازن مرتفع پمپ شده و در زمان نیاز برای تولید برق استفاده می‌شود. این روش یکی از موثرترین روش‌های ذخیره‌سازی محسوب می‌شود.

مدنی افزود: باتری‌های ذخیره‌سازی یکی دیگر از روش‌های مورد استفاده در آلمان است. در این شیوه، سیستم‌های باتری بزرگ که توسط شرکت‌هایی مانند تسلا و برخی شرکت‌های آلمانی توسعه یافته‌اند؛ برای متعادل‌سازی نوسانات کوتاه‌مدت شبکه استفاده می‌شوند.

وی تصریح کرد: تبدیل برق اضافی به هیدروژن یا متان که بعداً می‌توان از آن برای تولید انرژی استفاده کرد هم یکی دیگر از شیوه‌های ذخیره‌سازی در آلمان است. به این روش تبدیل برق به گاز (Power-to-Gas) گفته می‌شود.

مدنی گفت: ذخیره‌سازی گرمایی هم یکی از شیوه‌هاست که در آن برق اضافی به گرما تبدیل و بعداً از آن برای تولید برق یا در سیستم‌های گرمایش شهری استفاده می‌کنند.

مدنی در پایان گفت: در نهایت می‌توان گفت که پایداری در شبکه‌ برق مبتنی بر انرژی‌های تجدیدپذیر بدون ذخیره‌سازی مناسب یا ظرفیت‌های پشتیبان، غیرممکن و توسعه فناوری‌های ذخیره‌سازی و شبکه‌های هوشمند برای موفقیت انرژی‌های تجدیدپذیر ضروری است.

انتهای پیام