پیامدهای اقتصادی و سیاسی مدیریت هوشمند ایران بر تنگه هرمز، به سرعت در حال تبدیل شدن به واقعیتی ملموس برای قدرتهای جهانی است. این موضوع بهویژه در رفتار آلمان که پیشتر حامی صریح اسرائیل بود، نمود پیدا کرده است. با افزایش قیمت سوخت و تهدید بسته شدن تنگه هرمز، آلمان که قبلاً جنایات رژیم صهیونیستی را «کار کثیفی به نمایندگی از اروپا» میدانست، اکنون با درد اقتصادی، انتقادات تندی را علیه شریک خود، آمریکا، مطرح میکند.
به گزارش پایگاه خبری حکمرانی هوشمند، مقامات آلمانی بارها نسبت به تبعات جنگ آمریکا علیه ایران هشدار دادهاند. اولریش مرتس، صدراعظم آلمان، صراحتاً اذعان کرد: ما در آلمان و اروپا بهطور قابلتوجهی از عواقب جنگ با ایران رنج میبریم؛ به عنوان مثال، از بستهشدن تنگه هرمز. این تأثیر مستقیم بر عرضه انرژی و تأثیرات گسترده بر عملکرد اقتصادی ما دارد.
او افزود که این درگیری نهتنها قیمت سوخت، بلکه پایههای اقتصاد آلمان را تهدید میکند و شوکهای ژئوپلیتیکی به بازارهای انرژی در اروپا، آسیا و آمریکا وارد میکند.
لارس کلینگبایل، وزیر دارایی آلمان، در واکنش به کاهش پیشبینیشده درآمدهای مالیاتی کشور، گفت: جنگ غیرمسئولانه ترامپ و شوک ناشی از افزایش جهانی قیمت انرژی، بهطور موقت روند مثبت اقتصاد را کند کرده است.
نشریه معتبر آلمانی «اشپیگل» نیز خبر داده که در پی پیامدهای جنگ، کمبودهایی در گاز، سوخت هواپیما، کود شیمیایی و حتی دستکشهای یکبارمصرف در راه است. این نشریه هشدار میدهد که آلمان پس از کرونا و جنگ اوکراین، دوباره با تهدید یک وضعیت اضطراری روبرو شده است.
بیان اینگونه اظهارات صریح درباره اثرگذاری حکمرانی هوشمند ایران بر تنگه هرمز، اهمیت استراتژیک این تنگه را در اقتصاد جهانی نشان میدهد. نکته قابلتوجه، تغییر ناگهانی موضع آلمان است؛ کشوری که در جنگ ۱۲ روزه، صدراعظم آن با وقاحت از اسرائیل حمایت کرده و گفته بود: اسرائیل در ایران کار کثیف را بهجای همه ما (اروپاییها) انجام داد.
این تغییر مواضع معنادار نشان میدهد که مدیریت هوشمند تنگه هرمز، چه میزان قدرت سیاسی، اقتصادی و ژئوپلیتیک به ایران بخشیده است.
نتایج پژوهش بنیاد برتلسمان نشان میدهد که ۷۳ درصد شهروندان اروپایی معتقدند اتحادیه اروپا باید از آمریکا فاصله بگیرد و مسیر مستقل خود را دنبال کند. همچنین ۵۸ درصد مردم، آمریکا را شریک قابلاعتماد نمیدانند. در دنیای چندقطبی امروز، افکار عمومی اروپا به این نتیجه رسیده که برای بقا، باید به جای تکیه بر آمریکا، منافع مستقل خود را تعریف کند.
انتهای پیام
