به گزارش پایگاه خبری حکمرانی هوشمند، نورالدین آهی، مشاور رئیسجمهور در امور تشکلها و احزاب، با اشاره به رویکرد تازه دولت چهاردهم در مواجهه با بخش خصوصی، تأکید کرد که برای نخستین بار پس از پیروزی انقلاب، یک مشاور ویژه برای حوزه تشکلها و احزاب منصوب شده است. او در جمع فعالان اقتصادی این اقدام را نشانهای از عزم جدی برای تغییر نگاه حاکمیت به نهادهای مدنی و صنفی دانست.
آهی با بیان اینکه دولت جدید، بخش خصوصی و تشکلها را رقیب خود نمیبیند، تصریح کرد: دولت چهاردهم بخش خصوصی و تشکلها را رقیب نمیداند، بلکه آنها را شریک راهبردی خود در حکمرانی هوشمند و عقلانی میداند.
او با اشاره به فاصله عمیق انباشتهشده میان دولت، بخش خصوصی و تشکلها در سالهای گذشته، یادآور شد که مسعود پزشکیان، رئیسجمهور، به تأثیرگذاری تشکلها بهعنوان سرمایه اجتماعی باور عمیقی دارد و این باور را در شعارهای انتخاباتی خود نظیر «صدای بیصدایان»، «شایستهسالاری و متخصصپروری» و «وفاق» بهخوبی نشان داده است.
مشاور رئیسجمهور در ادامه با تأکید بر اینکه بخش مهمی از «صدای بیصدایان» در دل تشکلها نهفته است، گفت: جوانان نخبه، فرهیخته و اندیشمندی که در حوزههای گوناگون برای اداره کشور برنامه دارند، اما صدایشان شنیده نمیشود.
او با نقد عملکرد گذشته در بهرهگیری از ظرفیتهای جوانان، خاطرنشان کرد که در شورای راهبری بیشتر افراد معرفیشده از میان چهرههای قدیمی بودند و این نشان میدهد که سازوکار ارتباط با جوانان نخبه بهدرستی ایجاد نشده است. آهی حتی از طرحی جسورانه سخن گفت و اظهار داشت که وزیر باید از سوی تشکلهای اقتصادی و اتاق بازرگانی معرفی شود؛ ایدهای که میتواند تحولی اساسی در نظام انتصابات کشور ایجاد کند.
یکی از مهمترین بخشهای سخنان آهی، تبیین مفهوم وفاق از نگاه دولت چهاردهم بود. او با انتقاد از برخی برداشتهای نادرست که وفاق را به «دولت سهامی» یا تقسیم سهمیهای وزارتخانهها تعبیر کردهاند، تأکید کرد که وفاق بهمعنای کنار هم نشستن همه جریانهای فکری است؛ حتی آنهایی که به دولت رأی ندادند و حتی ۵۱ درصدی که پای صندوقهای رأی حاضر نشدند.
وی افزود: تعریف ما از وفاق این نیست که چند وزیر از یک جریان و چند وزیر از جریان دیگر حضور داشته باشند. وفاق یعنی ایجاد بستر گفتوگوی ملی؛ بستری که در آن جریانهای فکری مختلف، اعم از آنهایی که به ما رأی دادند یا ندادند و حتی آن ۵۱ درصدی که پای صندوق نیامدند، دور یک میز بنشینند.
به باور او، در این بستر، احزاب و تشکلها بهجای دشمنفرض کردن یکدیگر، به رقیب تبدیل میشوند و از گفتوگو به فهم مشترک و سپس به راهکار مشترک برای چالشهای اقتصادی، سرمایهگذاری و جلوگیری از هدررفت نیروهای نخبه میرسند.
آهی با اشاره به شرایط سخت اقتصادی کشور و بحرانهای اشتغال، معیشت و سرمایهگذاری، بر ضرورت گسترش گفتمان وفاق به «وفاق اقتصادی» تأکید کرد و گفت: امروز دغدغه نخست ایران، اقتصاد است. باید میان تشکلها و اتاقها گفتوگوی مستمر، منظم و تعریفشدهای برقرار شود و مهمتر از آن، شرایط گفتوگو میان جامعه و دولت فراهم آید. اتاق بازرگانی، تشکلها و بخش خصوصی میتوانند پرچمدار گفتوگوی جامعه و دولت باشند.
او با تکرار شعار «برای ایران»، آن را بهمعنای شنیدن صدای همه مردم، همه تشکلها و همه جریانها دانست و تأکید کرد که دولت چهاردهم مرزکشی میان مردم را نمیپذیرد. ما دست همه کسانی را که برای توسعه ایران برنامه دارند میبوسیم و از آنها میخواهیم برای آینده فرزندانمان وارد بحث توسعه و گفتمان دولت و جامعه شوند.
مشاور رئیسجمهور در بخش دیگری از سخنان خود، با اشاره به تصمیم دشوار رئیسجمهور در شرایط کنونی و امضای یک تفاهمنامه و توافقنامه بزرگ که صرفاً برای منافع ملی انجام شده، از تشکلهای اقتصادی، اتاق بازرگانی و بخش خصوصی خواست تا از این تصمیم حمایت کنند. او با صراحت گفت: اگر شما در این حوزه حضور و حمایت نداشته باشید، به نتیجه نمیرسیم. امروز اقلیت کوچکی در برابر منافع ملی ایستاده که بقای خود را در جنگ و کاسبی از تحریم میبیند. اگر شما قوی باشید، قدرت چانهزنی ما در میز مذاکرات بالا میرود و میتوانیم منافع حداکثری ایران را تأمین کنیم.
آهی در پایان با تشریح مسئولیتهای متقابل سهضلعی حکمرانی، نقش هر بخش را بهوضوح ترسیم کرد:
دولت: ایجاد ثبات، امنیت، شفافیت، تنظیمگری و فرصت برابر برای همه مردم
بخش خصوصی: پیگیری تولید، سرمایهگذاری اجتماعی و مسئولیت اجتماعی
تشکلها: نمایندگی واقعی، ارائه راهکارهای کارشناسی و مشارکت مسئولانه در سیاستگذاری
او در سخن پایانی خود، تعریف تازهای از دولت قوی ارائه داد و گفت: دولت قوی دولتی است که میدان را برای مردم، بخش خصوصی و تشکلها باز کند و دیپلماسی هوشمند، امنیت و فرصت لازم را برای فعالیت اقتصادی فراهم آورد.
انتهای پیام
